De vakantie staat weldra voor de deur. Gezinnen hebben hun plannen reeds lang van te voren gemaakt maar hoe zit dat met singles? Het fossiele weblog Mvlife deed onderzoek en publiceerde vorige week de resultaten. Singles boeken hun vakanties in de maanden maart en april. Slechts 10% van de geënquêteerde singles besluit thuis te blijven, de rest gaat op pad. Als we de uitkomst van het onderzoek mogen geloven dan geven de singles met gemak 1.500 – 2.000,- aan hun vakantie uit. Een maandsalaris dus. De singlereis is niet bijster populair. Slechts 13% maakt hier gebruik van. Waarom dat percentage zo laag is kon MVlife niet achterhalen. Ik zal een poging ondernemen.
Hoewel ik geen hoge pet op heb van de marketingdeskundigheid die de redactie van Mvlife bezit en vrijwel zeker weet dat een echt onderzoeksbureau met andere cijfers komt, houd ik me allereerst aan de feiten zoals Mvlife deze publiceerde. Van de 1252 deelnemers aan hun enquête (niet gesplist naar leeftijd en sekse) zegt 44% met een vriend of vriendin op vakantie te gaan. 22% gaat alleen. De rest gaat met familie, een groepje kennissen, een singlereis of zoekt via Internet een vakantiepartner.
Mvlife onderzocht niet of en hoeveel alleenstaanden ouders aan hun enquête hebben deelgenomen. Dat is jammer want nu krijgen we een vertekend beeld te zien. Een-oudergezinnen reken ik namelijk niet onder de singles. Dat is een aparte doelgroep die vanzelfsprekend niet kan deelnemen aan de standaard singlereizen. Met kinderen ben je beperkt in je keuze van geschikte vakantieadressen en ligt het budget hoger.
Jammergenoeg laat Mvlife ons in het ongewisse over de vakantiebestemmingen en het type vakantie waar de voorkeur van de singles naar uit gaat. Ik had graag willen weten of bij singles strandvakanties populairder zijn dan sportieve en avontuurlijke reizen. Een single heeft immers meer bewegingvrijheid omdat hij geen rekening met vaste partner of kinderen hoeft te houden. Zijn vakantievrienden kan hij uitzoeken en stemt hij af op wederzijdse belangstelling en avontuurlijke inslag.
Interessant zou zijn geweest als Mvlife de singles gevraagd had in hoeverre ze van hun werkgevers rekening moeten houden met vakanties van getrouwde collega’s. Gezinnen met kinderen zijn immers gebonden aan schoolvakanties, de single is dat niet. Daar zit ook een voordeel in. De prijzen in het voor- en naseizoen liggen nu eenmaal beduidend lager dan in het hoogseizoen. Maar maken singles daar gebruik van? Veel gehoorde klacht zijn de toeslagen die singles de hotels moeten betalen. Hoteleigenaren verdedigen dit beleid met het argument dat singles minder uitgeven in hun hotel dan stellen. De praktijk laat echter het tegendeel zien. Juist de single, op zoek naar vertier en gezelligheid, bezoekt vaker de hotelbar of het restaurant. Daarentegen gebruikt hij minder linnengoed en zal zijn kamer niet dagelijks een schoonmaakbeurt nodig hebben.
Opvallend aan het onderzoek van Mvlife is de uitkomst op de vraag of singles aan singlereizen willen deelnemen. De helft zegt ja maar slechts 13% voegt de daad ook bij het woord. Heel fijntjes concludeert Mvlife dat de aanbieders van singlevakanties hiermee hun voordeel kunnen doen. M.a.w. heren/dames reisorganisatoren, adverteer op Mvlife! Weggegooid geld want ik geloof niet dat 50% van alle singles serieus een singlereis overwegen.
Bij groepsreizen denken velen terug aan weleer, hun schooltijd of aan ouders en grootouders. Groepsreizen ontstonden vanuit de behoefte aan goedkope kant- en klaaroplossingen. De vakantieganger vond het eng en ook te duur om zelf zijn vakantie van dag tot dag uit te stippelen. Vliegen was onbetaalbaar en dus koos men voor de bus of een reisje met de boot. Die tijd is voorbij. Reizen is goedkoper geworden. De moderne vakantieganger is een individualist die heel goed weet wat hij wil en zijn eigen tijd optimaal zal indelen. Daar heeft hij geen hulp bij nodig.
Afgezien voor de 50+ reizen bestaan singlereizen bij de gratie een eventuele partner te ontmoeten. Helaas gaat dat maar zelden op. Het aantal vrouwen dat hieraan deelneemt overtreft verre de belangstelling van de man. Het gevolg is dat er binnen het reisgezelschap typische vrouwenclubjes ontstaan. Op zich niks mis mee maar niet iedereen is daarvan gediend. En stel dat je wel een leuke vakantievriend of vriendin op een singlereis ontmoet dan mag je geen spelbreker zijn. Er is immers een heel pakket activiteiten aan zo’n reis gekoppeld. De kersverse tortelduifjes zonderen zich liever af en dat wordt niet gewaardeerd door de rest van het (jaloerse) gezelschap. Bovendien willen maar weinig mensen een kamer met een volslagen onbekende delen.
Het bovenstaande impliceert een sombere toekomst voor de singlereizen. Dat is niet het geval. De genoemde bezwaren vallen namelijk grotendeels weg als de singlereisjes van korte duur zijn. Gekoppeld aan een thema (welness, kasteel, feest, stedentrip of sportevenement) is zo’n uitstapje voor een veel grotere groep singles aantrekkelijk. Het is een avontuurlijke vrijetijdsbesteding en je weet maar nooit wie je tegenkomt. Een paar dagen een kamer delen valt ook nog te overzien. Maar met de echte vakantie neem je geen risico. Je hebt er een jaar naar uit gekeken, het kost veel geld en dus speelt de single op zeker. Hij gaat liever alleen of met een goede vriend of vriendin.
Reisorganisatoren die hun vak serieus nemen spelen in op de behoefte. Zij proberen voor de singles hotels te zoeken die alleengaanden-vriendelijk zijn. Geen belachelijke toeslagen, mooie kamers, niet gericht op gezinnen met kinderen en genoeg vertier in de directe omgeving. Dat is een groeimarkt. Wie nu als alleenstaande van dit soort faciliteiten gebruik wil maken is min of meer verplicht om een reis voor twee personen te boeken. Ik ken enkele welvarende singles die dit ook doen. Zonde van het geld maar helaas niet anders mogelijk. Tot slot blijkt de behoefte aan singlereizen bij de vijtigplussers juist wél te bestaan. En laat nu die groter wordende doelgroep vrijwel vergeten worden…..
Ssingle-reizen, bah. Als overtuigde single, ben je mans en individualistisch genoeg om je eigen boontjes te doppen en zelf iets te organiseren. Bovendien dat vreselijke stigma van het mogelijks zoeken naar een partner. Als het niet zo is, is zo’n omgeving niet je dat. Als het wel zo is, loop je daar liever niet mee te koop.
De laatste alinea is een goede tip voor de reissector. Arrangementen die typisch geschikt zijn voor singles en niet voor gezinnen, scheppen discreet mogelijkheden en kunnen het alleen reizen, open trekken. Veel singles, ook oudere, verblijven graag in (bijwijlen Spartaanse) accommodaties als de vroegere “jeugdherbergen”. Het is er niet alleen goedkoper maar vooral je komt er altijd wel een gelijkgestemde tegen die ook graag eens babbelt of samen optrekt. Daar kan het meest luxueuze hotel in de traditionele reissector niet tegen op. Dus misschien eens interessante, betaalbare, niet betuttelende en niet-schreeuwerige pleisterplaatsen organiseren die vooral voor singles interessant zijn?
@Anne, ik weet niet of die hang naar Spartaanse verblijfplaatsen van weleer inderdaad bij ouderen bestaat. Ik heb die nostalgische gevoelens niet. Specifieke hotels die zich richten op singles waar gezinnen met kinderen niet welkom zijn, daar zit zondermeer een markt in.