Ineens was hij daar: een bescheiden man met een petje. In weer en wind zat hij naast de ingang van mijn Super. Spraakzaam was hij niet. Hij drong zich ook niet op zoals andere Z-krant verkopers. Mede daarom had ik een zwak voor hem. Ik kocht zo nu en dan zijn krantje en drukte dan wat extra’s in zijn hand. Hij bedankte mij altijd uiterst vriendelijke en wenste me steevast een fijn weekend toe. Dat krantje las ik nooit waarop ik besloot hem voortaan alleen het geld te geven. Als ik eens een mazzeltje had dacht ik gelijk aan mijn dakloze verkoper. Ik weet maar al te goed wat armoede betekent. Van mijn bescheiden financiële succesjes profiteerde de sympathieke verkoper altijd mee.
Het aflopen jaar was me opgevallen dat hij er niet meer dagelijks stond. Rond de kerstdagen zag ik hem weer. Hij gaf me een kaarsje. Gelijk informeerde ik naar de reden van zijn afwezigheid. Had hij misschien een tijdelijke job en eindelijk onderdak gevonden? Hij stammelde iets over werk als schoonmaker maar verder bleef hij vaag. Zijn Nederlands was erbarmelijk slecht, een echt gesprek met hem vrijwel onmogelijk. Het kostte hem duidelijk moeite zich verstaanbaar te maken. Ik had daarom ook geen idee uit welk land de man afkomstig was en waarom hij al zoveel jaar min of meer moest bedelen om rond te kunnen komen. Vanzelfsprekend denk je dan aan een ex-drugs- of drankverslaafde. Daar zag hij wel niet naar uit maar dat zegt nog niets.
Nadat hij opnieuw enkele weken verstek liet gaan kwam ik hem vandaag weer tegen. Twee dingen vielen me onmiddellijk op. Hij zag er beter uit, droeg een leuke, moderne bril en had een artistiek sikje laten staan. Hij begroette me enthousiast. In bijna perfect Nederlands kondigde hij me zijn afscheid aan. Verbaasd bleef ik staan. Zinsbegoocheling of ben ik vele jaren door hem in de maling genomen? Hij zag mijn verbijstering en haastte zich zijn vertrek te verduidelijken. Dakloos was hij nooit geweest maar wel asielzoeker. Het was een ingewikkeld verhaal waarin Poetin een prominente rol vervulde. Belangrijker nu het feit dat hij eindelijk een definitieve verblijfsvergunning ontvangen had. Dat gaf hem de mogelijkheid een vaste betrekking aan te nemen.
Maar waarom had hij nooit laten blijken onze taal wel degelijk machtig te zijn? Ach, moeilijke vragen kon je op die manier eenvoudig ontwijken. Onderhand had hij het geld wat hij verdiende met de verkoop van de krantjes goed besteed. Hij was begonnen om onze taal te leren. Daarna had hij zijn studie aan de fotoacademie afgerond en een mooie foto-uitrusting gekocht. De bekroning voor zijn leergierigheid is een baan als fotograaf bij een krant. Volgende week gaat hij beginnen. Ik feliciteerde hem met zijn doorzettingsvermogen en al het goeds dat hem ten deel gevallen was.
We bleven nog even praten over fotografische technieken, ouderwetse camera’s en de voortgang van het digitale tijdperk. De fotografie was immers ook mijn vak geweest. Voor ik het wist stond ik een uur te kletsen met de man die ik vele jaren voor een arme, dakloze sloeber versleten had. In werkelijkheid was het een slimme vent die weloverwogen van mijn geld een nieuw leven opgebouwd had. Met een vette glimlach nam ik definitief afscheid en wenste hem een succesvolle fotocarrière toe. Deze keer was ik verplicht zijn krantje mee te nemen. Trots wees hij me daarin een foto aan. Die had hij gemaakt; het bewijs dat mijn investering in hem goed terechtgekomen was. (zie de foto boven deze column)
Mooi column, Ko. Zo zie je maar weer.
Gaat het bij jou ook zo tekeer buiten? Wamm, net een onweersknal! Maar die wind, mijn hele tuin wordt verbouwd. Gelukkig staat het mooie boeddhaatje dat ik twee weken terug voor de tuin heb gekocht nog binnen en heb ik nog geen nieuwe beplanting ingezet.
Morgenochtend de schade maar eens bezien. Het is nu stil… stilte voor de storm?
Dijkbewaking in Hoek van Holland in elk geval. Houden we het droog?
@Karin, ja ook hier in Amsterdam is het noodweer met zware windstoten en bliksem. Boeddha nog maar even binnen laten staan. Voorlopig komen er weer een aantal echte winterse dagen aan. Dijkbewaking? Ik wilde juist morgen die kant op rijden.
Mooi verhaal, toch goed dat het zo is afgelopen. Ik koop ook, maar heel zelden, een krantje bij een Turkse vrouw. Ook dat krantje van haar gooi ik ongelezen weg. Wat is dat toch voor fenomeen? Gewoon omdat we medelijden hebben kopen we voor de vorm dat krantje?
@Pascal, ik weet niet of het alleen maar medelijden is. Ik heb veel narigheid in mijn leven gehad maar nog wel een dak boven mijn hoofd. Ik weet wat het is om door omstandigheden (soms buiten je schuld) aan de grond te raken. Dat is mijn motivatie om dit soort mensen te steunen. Ik geef nooit aan allerlei acties omdat ik niet weet of mijn geld op de juiste bestemming komt. Daarom steun ik liever iemand op straat waarvan ik denk dat mijn geld wel goed wordt besteed. Misschien naïef maar het geeft me een goed gevoel. In dit geval heb ik dus de goede man gesteund want hij kon met dat geld een nieuw leven opbouwen. En dat gun ik hem van harte. Het aardige is dan nog dat hij voor mijn vak gekozen heeft.
Mooi Ko. En inderdaad…schijn bedriegt.
Doe ik ook al jaren op deze manier, geeft mij een goed gevoel! En dan hoop ik maar dat die ander er ook iets aan heeft…
Ko, je stukjes zijn gewoon erg mooi, vind ik.
En Pascal, eerlijk gezegd doe ik weinig uit medelijden, meestal doe ik iets omdat ik daar op dat moment voor kies.
Inlevingsvermogen, compassie en medelijden zijn met elkaar te vergelijken, hoewel ik voor het laatste liever het woord medeleven kies. Bij medelijden is het alleen ‘iemand zielig of triest vinden’, bij inlevingsvermogen of compassie voel je meer mee, hetzij omdat je van nature medelevend bent of dat je door ervaring weet wat het voor een ander kan betekenen.
Medeleven is een mooie eigenschap van de mens, want dat maakt de samenleving wat menselijker, als medeleven in daden, al is het alleen wat begrip of aandacht, wordt omgezet althans.
@Kurt, bedankt voor je aardige woorden.
Prachtig verhaal!
Dit gedicht heb ik geschreven voor Sjaakie, een van de vele zwervers in Den Bosch. Ik heb hem een aantal keren onderdak gegeven. Prachtig toch, als je iets mag doen voor een ander?
Zwerven
De zwerver zwerft
door de dolende massa
De zwerver voelt
de haast
De zwerver kijkt toe
ziet alles
Arm en arm lopen we
naar een plek ergens binnen
Ik pak je handen
van het leven
De zwerver sluit zijn ogen
Ga maar slapen
het is goed
Je schoenen blijven aan
je regenpak ook
Het kan immers maar zo gaan regenen
@Poetry girl, mooi gedicht.
Ha ha die Ko, ik deed dat ook , maar alleen voor de muzikanten.
Totdat ik las dat die roemenen enzo hier de markt voor onze eigen daklozen verziekten.
Dat zij enkel op deze manier proberen om hier vaste voet op de grond te krijgen.
Jammer maar ik weet ook hier weer net iets meer van.
Bij mijn super stond ook een oud oosteuropees wijffie
met die onzinkrant te leuren.
Om 18.00 uur exact werd zij opgehaald en per auto naar de familje gebracht in huisje weltevree.
Nein danke ook daar doe ik niet meer aan mee!
Mundus vult decipi ergo decipiatur.
Ik geef liever “a fistful of euro’s” aan een dierenasiel.
Daar zitten de echte slachtoffers van “menselijk gedrag”.
@Ratjetoe, je gaat toch niet uit dierenliefde in je blootje de Paul de Vries show verzieken hoop ik… Moet de glijdende rechter er weer aan te pas komen….
Weer een goeie deze Ko,
Het is in deze een kwestie van afwegen, d.w.z.
Emotie en ratio vechten hier om voorrang.
Daarom kies ik (ben van de hajee k. leeftijd), dus al enigszins door schade en schande wijs geworden, voor hulp aan dieren.
Ik ben inmiddels 18 jaar vegetariër en fanatiek dierenbeschermer……daar hoef je niet persé links voor te zijn, al is dat laatste helaas wel vaker het geval.
Wellicht dat religie en geldzucht een reden zijn om rechts en mensminded te zijn ten koste van al het mooie onmenselijke.
Ps. Ko, p. de leeuw moet wel zijn hempie aanhouden hoor.
Die vent ziet er toch al niet uit.
Gelukkig hoef ik de man maar zelden te aanschouwen.
Alleen zaphalve…dus derhalve heel weinig.
Maar die van de glijdende rechter ….die ga je ooit nog eens tegenkomen als eenmalig alias.
Zo pas ik mijn alias wel eens aan bij het onderwerp.
Voorbeelden: De schrijvende rechter én vandaag bij hajee je zuss of jeeezuss(niet verder vertellen daaro).
I sold the z-krant in amsterdam in 2001. I was on the cover of it for a special edition. If anyone can email me the issue, i would much appreciate it.