Je begint uit onvrede een weblog voor singles en je sluit het jaar af met een weblog dat weinig meer met die doelstelling te maken heeft. De wegen van de Kosmos zijn ondoorgrondelijk. Diezelfde Kosmos stond in 2007 min of meer centraal in de vele thema’s die ik heb behandeld. Allereerst was er de serie Op Zoek Naar Het Zesde Zintuig. Een wangedrocht qua productie maar een kijkcijferhit van de bovenste plank. Mijn kritische blik op de deelnemers en op de producent deed de hits op mijn weblog flink toenemen. Er ontstonden verhitte discussies tussen de gelovigen en de criticasters. Ik kreeg niet alleen de smaak te pakken om nog meer over dit onderwerp te publiceren maar ook persoonlijk contact met de deelnemers aan de serie. Contacten die tot op vandaag voortduren.
Ongewild werd ik meegesleurd in de zoektocht naar de vermiste kleuter Maddie McCann. Ook dat was het directe gevolg van mijn contacten met de paranormale wereld. Ik besloot mee te werken en actief op zoek naar de ware toedracht te gaan. Daartoe legde ik vele contacten in het buitenland met verslaggevers en de bewoners van da Luz. Achter de schermen heeft veel meer plaatsgevonden dan je op dit weblog gelezen hebt. Ik was er best een beetje trots op dat vrijwel alle Vaderlandse Nieuwsrubrieken mij uitnodigde om in hun programma’s mijn visie te komen geven. Ik heb dat unaniem geweigerd. De reden? Ik blijf liever anoniem want zo kan ik wellicht in de toekomst aan de oplossing van andere misdrijven werken.De zaak McCann is nog altijd een mysterie. Dagelijks ontvang ik op dit weblog nog minstens 100 bezoekers op zoek naar achtergrondverhalen. Voor mezelf heb ik deze zaak afgesloten. Ik ben overtuigd van de schuld van de ouders of in ieder geval van Kate McCann. En ook al komt er een onverwachte wending dan blijft staan dat de ouders zeer onverantwoord met hun kinderen zijn omgesprongen.
De zaak McCann had voor mij een grappig neveneffect. Andere journalisten gingen me benaderen en boden me nieuw materiaal aan om over te schrijven. Ik heb daar zo nu en dan dankbaar gebruik van gemaakt. Het voordeel aan samenwerking is dat je uit een omvangrijke informatiebron kan putten en raad kan vragen aan experts. Het voert te ver om in het kader van deze terugblik uitgebreid in te gaan op voor mij verrassende ontwikkelingen maar één ding weet ik zeker: zonder dit weblog was mijn leven een stuk minder kleurrijk geweest.
De verhalen over Maddie McCann werden het afgelopen jaar het meeste gelezen. Sommige columns leverden meer dan 2000 reacties op. Een aantal dat alleen weblogs zoals Geen Stijl halen. Natuurlijk is dat leuk maar ik heb over veel meer geschreven. Vanzelfsprekend ook over het singleleven. Die draad heb ik de afgelopen weken weer tijdelijk opgepakt omdat zo rond de feestdagen de singles het extra moeilijk hebben. Maar ook de binnenlandse politiek laat me niet koud. Rita Verdonk en Ab Klink bijvoorbeeld maar ook de in mijn ogen slechtste burgemeester van ons land: Job Cohen. Ik verdenk hem er overigens van dat hij de kersttoespraak voor Beatrix heeft geschreven.
Persoonlijke contacten is nooit de opzet van dit weblog geweest. Ik zag het webloggen meer als een hobby en een uitlaatklep om mijn dagelijkse zorgen (tijdelijk) te vergeten. Evenwel kwamen er tientallen uitnodigingen binnen. De meesten wees ik van de hand, enkele heb ik aangenomen en geen spijt van gehad. Ik heb boeiende personen ontmoet. Toch blijf ik me er van bewust dat de virtuele wereld slechts gedeeltelijk een afspiegeling van de samenleving is. Dat geldt natuurlijk ook voor mijn lezers die waarschijnlijk een totaal andere indruk hebben van Ko van Dijk als weblogger en journalist dan de persoon die ik werkelijk ben.
Het was te verwachten dat mijn weblog zowel vrienden als vijanden zou opleveren. Gelukkig hebben de vrienden de overhand. Enkele schreven me veel te hebben gehad aan mijn datingtips en visie op het singlebestaan. Anderen boden hun diensten als paragnost aan en diverse vrouwen waren nieuwsgierig naar het privé-leven van deze weblogger. Ook heb ik een paar mensen verder kunnen helpen met hun zoektocht naar een oplossing voor een persoonlijk probleem. Helaas, de rijke (jonge) weduwe met een huisje in Spanje heeft zich (nog) niet gemeld.
Met enkele vaste bezoekers mail ik wekelijks. Ze geven me inspiratie om met de weblog door te gaan. Onder mijn fans ook een vrouw die ik extra dank verschuldigd ben voor haar bijdragen. Zij maakt me regelmatig attent op storende foutjes. Hoewel we elkaar nooit hebben ontmoet is zij een geweldige steun waarvoor ik haar zeer erkentelijk ben.
Mijn dank gaat ook uit naar het weblog witheet.com die vanaf september mijn artikelen doorplaatst.
Voor de statistiekliefhebbers nog wat feiten over dit weblog op een rijtje:
Top-tien zoektermen (via Google)
1. Ko van Dijk vertelt
2. Maddie McCann (in alle schrijfvarianten)
3. Paranormaal (incl. Zesde Zintuig)
4. Sex on the Beach
5. Astro-TV
6. Froukje de Both naakt
7. Liesbeth van Dijk
8. Naaktstrand
9. Marianne Vaatstra
10. Ton Biesemaat
Het aantal unieke bezoekers is niet over een heel jaar vast te stellen omdat ik eind april ben overgestapt op een andere server. Daarmee is statistiek verloren gegaan. Tijdens de serie op Zoek naar het Zesde Zintuig bezochten op het hoogtepunt 4000 mensen mijn weblog. De populariteitmeter (zie top-10 2007) is vanaf augustus actief.
De actuele stand op dit moment is: 158.794 unieke bezoekers vanaf eind april. Gezamenlijk goed voor 6.920.738 hits en het raadplegen van 1.324.832 artikelen. Gemiddelde bezoekduur aan mijn weblog is 5 minuten. (ongeveer de lengte van één column) Op basis van deze gegevens schat ik dat 200.000 mensen (unieke bezoekers) mijn weblog het afgelopen jaar hebben bezocht. Ongeveer 15% procent keert regelmatig terug. Een onverwacht mooi resultaat waarvoor ik iedereen hartelijk bedank.
Mijn weblog bevat nu 270 artikelen waarop totaal 9200 keer is gereageerd. Niet meegerekend enkele discussies over de zaak McCann die inmiddels zijn verwijderd. Evenmin meegerekend en niet geteld zijn de vele mailtjes die ik het afgelopen jaar mocht ontvangen. Nogmaals, dank, dank, dank. Ik wens al mijn bezoekers een geweldig 2008 toe.
En wat levert het uiteindelijk op?
Ko zelf is bijna failliet, net als zoveel Nederlanders met een (te) laag minimum inkomen om me heen momenteel het niet meer redden en waar ik soms even bijspring
Lezers……Hoe kunnen we Ko helpen aan een inkomen waar hij van kan rondkomen.
Dan kan deze leerzame weblog in elk geval blijven bestaan.
Hij kan heel veel, heeft veel ervaring in organiseren, fotograferen, schrijven.
Hij is zeker niet kort van stof, houdt van veel koffie en een Kollumer Berenburger op zijn tijd. Heeft geen hekel aan nachtwerk, heeft een voorliefde voor oude statige auto’s en mooie vrouwen en is trots.
Wie oh wie, weet iets voor hem.
Tja… als ik zelf het geld zou hebben, zou ik hem inhuren als promotieman voor mijn werk, maarja… ik heb het niet. Ook voor de foto’s van mijn laatste boek had ik hem wel kunnen gebruiken (ik neem aan dat hij professionele apparatuur heeft). Dan waren de foto’s wat mooier geweest dan uit mijn eigen simpele digitaaltje. Maar ik kan hem niet betalen. Een flesje Berenburger kan hij natuurlijk wel van mij krijgen. Dat is niet veel, het komt wel uit een goed hart. En ik ben een trouwe lezer en poster op zijn weblog.