Job Cohen heeft het voor elkaar: Yab Yum, de meeste bekende seksclub van ons land, zal haar deuren moeten sluiten. Cohen verstrekt de eigenaar geen nieuwe vergunning meer. Als reden worden onder andere de Endstra-tapes genoemd. Willem Endstra verklaarde in 2003 dat John Mieremet en Sam Klepper eind jaren negentig Yab Yum oprichter en eigenaar Theo Heuft dwongen zijn seksclub te verkopen aan Hennie Vittali. Sindsdien is Yap Yum het (vergader)centrum van de Amsterdamse onderwereld waarbij grote bedragen zwart geld worden wit gewassen. Althans, dat vermoeden bestaat en dan kun je met de wet Bibob in de hand elke uitgaansgelegenheid sluiten. Cohen maakt er dankbaar gebruik van. Zijn missie is de prostitutie in al haar vormen verbannen uit Amsterdam.
Job begon met het opheffen van de tippelzones. Daarna waren de Wallen aan de beurt en dan nu de belangrijkste seksclub Yab Yum. In zijn strijd tegen de misdaad is voor Cohen de seksindustrie prioriteit nummer één. Dat deze burgemeester met zijn acties tevens één van de meeste belangrijke Amsterdamse toeristische attracties de nek omdraait zal hem een zorg zijn. Harde maatregelen tegen de seksbazen leiden de aandacht van de werkelijke problemen af. Criminele, Marokkaanse jongeren bijvoorbeeld of de terreur van krakers. Hierover dadelijk meer. Allereerst de vraag of Theo Heuft werkelijke tot verkoop gedwongen werd.
Ik ontmoette Theo Heuft en zijn zoon Cees op 2 februari 1996. Met een zakenrelatie was ik begonnen websites te bouwen. Hij deed de techniek, ik de fotografie en acquisitie. Yab Yum bezat nog geen website. Alvorens Yab Yum te benaderen had ik onderzoek gedaan naar de reputatie van de eigenaar. Ik kreeg louter positieve berichten. Theo Heuft was een man van zijn woord. Hij was een betrouwbare zakenpartner en directe banden met de onderwereld werden onwaarschijnlijk geacht. Nadat ik met Theo en zijn zoon Cees een definitieve afspraak had gemaakt werd een paar dagen later (25 januari 1996) Yab Yum portier Bert Bons geliquideerd. Hoezo, geen banden met de onderwereld denk je dan onmiddellijk. Een week na de moord op zijn portier arriveerde Theo Heuft met zijn gevolg bij onze studio in Harderwijk.
Heuft begon onmiddellijk over de liquidatie van Bons. Het gebeuren had hem begrijpelijk zeer aangegrepen. Hij vertelde serieus te overwegen de zaak te sluiten of te verkopen. Daar waren meer redenen voor dan alleen deze moord. Romanticus Heuft beklaagde zich over de nieuwe trends in de seksindustrie. De vraag naar extremere vormen van seks, zoals SM, was Heuft een doorn in ’t oog. Yab Yum deed daar niet aan mee maar verloor zodoende klanten. Zoon Cees zou weldra de zaak van zijn vader overnemen. Cees wilde zich gaan toeleggen op exclusieve escortdiensten en de exploitatie van Yab Yum als merk. Theo Heuft had belangen in Frankrijk waaronder een eigen champagnehuis. Hij overwoog die belangen verder uit te bouwen.
Mijn onderhandelingen met vader en zoon Heuft spitste zich toe op de verkoop via het Internet van Champagne en Yab Yum gadgets zoals parfums, badjassen en horloges. Daarnaast bedachten we een presentatie voor de nog op te richten escortorganisatie. Uiteindelijk is het bij een eenvoudige website voor de club gebleven. Het mocht niet al te veel geld kosten. Was dit het teken aan de wand dat Heuft niet meer geloofde in de toekomst van zijn geesteskind? Zijn zuinigheid kan ook te maken hebben gehad met zijn zoon als beoogde opvolger. Ik herinner me Cees Heuft als een vriendelijke, zachtaardige, leuke jongeman. Een uitbater van een gerenommeerde seksclub zag ik niet in hem. Daartoe moet je toch uit een ander hout gesneden zijn.
Een gedwongen verkoop geloof ik niet in. Ik acht Theo Heuft te slim om zich te laten intimideren. Mogelijk dat Cees bij nader inzien afzag van de plannen om zijn vader op te volgen. Dit kan één van de redenen zijn waarom Theo Heuft eind 1999 Yab Yum aan Vittali verkocht. Theo Heuft was toen 65 jaar, de club beleefde haar 25 jarig bestaan, een mooi moment om met pensioen te gaan. Dat Theo nooit het bedrag heeft willen noemen waarvoor hij Yab Yum aan Vittali verkocht is logisch. Een pand is door de Fiscus op waarde te schatten. Goodwill niet want dat is wat de gek ervoor geeft.
De moord op portier Bert Bons is nooit opgelost maar gezien de voorgeschiedenis* acht ik het onwaarschijnlijk dat dit iets te maken heeft gehad met een gedwongen verkoop van Yab Yum. In dat geval had Theo Heuft zijn zaak in 1996 en niet drie jaar later van de hand gedaan. Ongetwijfeld zullen Holleeder, van Hout, Mieremet, Klepper en andere bekende en minder bekende misdadigers Yab Yum hebben bezocht. Maar dezelfde heren dronken ook een kopje koffie in een koffiehuis of aten een broodje in de snackbar op de hoek. Moet je dan alle koffiehuizen en snackbars sluiten?
Indien er sprake is van vrouwenhandel, gedwongen prostitutie, verkoop van harddrugs of gokken, is de sluiting van Yab Yum gerechtvaardigd. Maar daar lezen we niets over. Er bestaan alleen “vermoedens” van een ongewenst financieel beleid zoals witwassen van zwart geld. Door wie? De eigenaar, zijn gasten of beiden? Gelukkig leven we nog in een land waarin de wetgever heeft bepaald dat iemand onschuldig is tot het tegendeel overtuigend wordt bewezen. Hoe moeilijk het is om dat overtuigende bewijs te leveren, blijkt uit de vele door het OM verloren rechtszaken. Voor zover me bekend heeft Vittali geen strafblad. Ik acht de kans op een succesvolle beroepsprocedure groot. Dat zou dan de zoveelste nederlaag voor Job Cohen betekenen. Of juich ik dan te vroeg?
Dubieus en mogelijk crimineel werd ook de handel en wandel van Sjoerd Kooistra omschreven. Kooistra bouwde een imperium van horecazaken op waaronder 13 in onze hoofdstad. Nadat de Oesterbar failliet werd verklaard en de voormalige werknemers een boekje open deden over de mentaliteit van Kooistra, besloot Job Cohen in te grijpen. De oorlog tussen Cohen en Kooistra werd breed uitgemeten in de pers. Plotsklaps werd het stil. Kooistra verkocht een paar van zijn meest bekende panden maar is nog altijd actief als horecaondernemer in Amsterdam. Ik acht het niet uitgesloten dat Cohen en Kooistra onderhands een deal hebben gesloten. Ik wil niet beweren dat Sjoerd Kooistra een keurige, niets te verwijten horecaondernemer is. Elke handige zakenman tast de grenzen van het toelaatbare af. Kooistra weet de gaten in de wet te vinden. Het maakte hem niet geliefd maar om hem nu een topcrimineel te noemen gaat me te ver.
Deals werden er ook gemaakt met de ‘Koning van de Wallen’ Charles Geerts. Job Cohen probeerde de vergunningen van Geerts in te trekken. Geerts stapte naar de rechter. Die bepaalde dat de gemeente de uitslag van een beroepsprocedure moest afwachten. Uit ervaring weet ik dat dergelijke procedures minstens enige jaren in beslag nemen. Eind september verkocht Geerts zijn vastgoed op de Wallen aan de NVstadsgoed. De gemeente Amsterdam subsidieerde die aankoop met 15 miljoen. Blijkbaar voorzag de gemeente dat de beroepsprocedure in het voordeel van Geerts zou eindigen. Geerts speelde handig op de situatie in. Hij wilde best verkopen maar dan wel tegen een goede prijs. Die 15 miljoen kwam boven op het bedrag dat de panden waard zouden zijn in het economisch verkeer.
Als ik het machtsvertoon tegenover de seksindustrie en de horeca van Job Cohen gadesla, dan vraag ik me af waarom Cohen zijn spierballen niet laat zien daar waar het echt nodig is. We weten dat zijn kopjes theedrinken met ontspoorde jongeren niets heeft opgelost. Maar hoe gaat Cohen om met de terreur van krakers? In de Story (pagina 22) van deze week een verhaal over de Amsterdamse familie Gregory. De familie kocht een mooi, oud pandje dat ze wilde verbouwen en renoveren. Tijdens die verbouwing bewoonde ze zelf één van de etages. Aflopen zomer nam een stel krakers bezit van hun (bewoonde) huis. De familie leeft sindsdien in een ware hel.* Job Cohen heeft volgens Story in de media gezegd dat deze zaak zijn aandacht heeft. De familie Gregory heeft echter niets van Cohen vernomen. Stel je voor zeg, Cohen kijkt wel uit om aan krakers zijn handen te branden. Straks bezetten ze nog zijn riant verbouwde (11 miljoen gulden) en voor een paar grijpstuivers gehuurde ambtswoning. De burger kan verrekken. Cohen speelt liever een spel met seksbazen en horecatycoons. Een spel dat hij keer op keer verliest of eindigt met een deal. Wordt het niet eens tijd dat de politiek gaat ingrijpen en de op één na beste burgemeester van de wereld op een enkele reis naar Marokko trakteert?
Update 19-11-07: krakers zeggen toe binnen twee weken de woning te verlaten. Zie: Nu.nl.
Update 04-1-2008: Rechter geeft gemeente gelijk. Club moet dicht. Zie: nu.nl
*Update 20-02-2008: Ouders van portier Bert Bons ontkennen zijn connectie met Cor van Hout. Een collega van Bert komt met de volgende verklaring: Op 29 juni 1990 is er een vechtpartij ontstaan om een meisje. Bert heeft toen Nico een verschrikkelijk pak slaag gegeven. Als wraak heeft Nico op 30 juni 1990 Bert neergeschoten in een koffieshop. Bert kreeg twee kogels in zijn lies en bovenbeen. Hij heeft dit ter nauwer nood overleefd. De dader kreeg twee en een half jaar gevangenis straf. Bert werd hierdoor invalide. Op 27 januari 1992 was Nico V. op proef verlof. Hij heeft Bert toen zwaar mishandelt in een cafe met een poging tot wurging. Door tussenkomst van anderen is dit goed afgelopen. De dader kreeg hiervoor twee jaar gevangenis straf. Op 30 juni 1993 is Bert voor zijn huis overvallen door drie man, die probeerde hem in elkaar te slaan. Dit mislukte doordat Bert een overvaller zwaar verwondde. Voor ons staat vast dat Nico V. hier achter zat, maar dit is nooit bewezen. Op 24 januari 1996 is Bert, die werkte als portier bij Yap Yum, doodgeschoten door een huurmoordenaar. Dit gebeurde om 20.00 uur. Nico V. zat op dat moment in de gevangenis in Heerhugowaard. Voor ons en de politie staat het vast dat Nico hiervoor opdracht heeft gegeven. Het bewijs hiervoor heeft men niet kunnen leveren
Misdaadjournalist Hendrik Jan Korterink voegt hieraan het volgende toe:
Het zou om een afrekening gaan in het Amsterdamse criminele milieu.” Schrijft NRC Handelsblad in een artikel over de sluiting van Yab Yum. Hebben ze de rectificatie in Trouw gemist? Dit had niks te maken met een afrekening in het criminele milieu, maar de waarheid kan helaas niet worden verteld. Degene die ervan wordt verdacht, zat ten tijde van de aanslag in de gevangenis en had dus een alibi. En probeer dan maar eens te bewijzen hoe het gegaan is.
Ik ben zelf jaren geleden bij de ouders van Bert geweest, het is een hartverscheurend verhaal, maar je kunt het niet publiceren zonder daar heel veel narigheid over te krijgen. En juridisch sta je ook nog eens heel zwak. Maar het ging om een persoonlijke vete met iemand uit het criminele milieu, dat wel. Trouw rectificeerde als volgt:
“In de krant van 17 november 2007 werd een link gelegd tussen de liquidatie van Yab Yum-portier Bert Bons en de strijd tussen de eerder geliquideerde crimineel Cor van Hout enerzijds, en Klepper en Mieremet anderzijds. Dit verband is niet aangetoond. De politie tast in het duister over de motieven van de moord op Bons.”
De politie tast helemaal niet in het duister, maar als je niks kunt bewijzen kun je iemand niet aanhouden.
Update: 21-08-08: Theo Heuft heeft inmiddels toegegeven dat bedreiging van het duo Klepper Mieremet de reden was om Yab Yum te verkopen. De keuze om zijn zaak over te doen aan Vittali stond daar los van. Het Instituut Financieel Onderzoek concludeert dat er geen geldstromen tussen Yab Yum en de Hells Angels zijn.
Update: 07-10-09: Theo Heuft over zijn boek bij Pauw en Witteman
Ik denk dat Cohen de zaak wil om laten bouwen tot een theehuis … die zijn hard nodig in Amsterdam.
In mijn tijd als mederwerker van Amsterdamse Taxicentrale en later als taxichauffeur in de jaren 80 kwam ik regelmatig bij Theo op de champagne. Ondanks dat het werk wat Theo deed niet zuiver was, vond ik Theo een aimabel mens. Of hij zich wel of niet met criminele activiteiten bezighield weet ik niet. Dat er ergens in het traject iets niet klopte dat wist ik wel, maar ik wist niet wat.
Regelmatig zag wel mensen aan de bar zitten en met een meisje ‘naar boven gaan’ die ik eerder in een andere setting zag en in functie. Ach ‘eerlijke’ penose zoals die vroeger in Amsterdam de boventoon voerde is er niet meer. De Theo’s van deze wereld zijn allemaal dood of met pensioen.
Het heeft het grijze gebied dat zo kenmerkend was voor onze hoofdstad er niet leuker opgemaakt met dank aan de burgemeesters die zich druk maken om de verkeerde dingen.
Kojo,
Een seksclubeigenaar die een romanticus zou zijn en ook nog eens eerlijk?
Ik geloof toch echt niet meer in sprookjes. Heuft is een keiharde zakenman en dat moet ook in die industrie, die in rechte lijnen (vele witte lijnen ook) verbonden is met de penose. Op een andere manier zou Yab Yum echt niet kunnen bestaan.
En dat Cohen die deuren wil sluiten komt alleen maar omdat hij zijn eigen rekening te hoog vond.
@Jessica, ik begrijp je achterdocht. Theo Heuft begon Yab Yum in een heel andere tijd. Toevallig kreeg ik vandaag nog een mailtje van iemand die tot voor kort nog contact met hem had. Hij bevestigde mijn mening over Heuft met dit verschil dat hij wél vraagtekens zet bij de overname.
@ Karin ik denk het ook
Of een leuk spiritueel centrum 
@Lola … die zijn er toch al genoeg in Amsterdam? Of niet? Maar ik denk niet dat Cohen daarvoor belangstelling heeft. Hoewel; een zweefkees is het wel.
@Jessica … bedoel je met die witte lijnen dat spul dat je in je neus stopt?
@Karin het was maar een geintje…om al die negatieve energie die daar heeft plaatsgevonden weg te halen.
@Lola…negatieve energie? Voor de mensen die daar kwamen dus duidelijk niet. Goed, spiritueel centrum dan maar … en dan met tantracursussen om nog een beetje in stijl te blijven
Ik zit er niet mee dat die zaak opgedoekt wordt. Kwam er toch al nooit. En de Wallen opdoeken, so what, kwam ik ook al niet. Het enige nadeel van deze ‘zuivering’ is dat mannen dan hun vertier elders gaan zoeken, dus er moet wel genoeg hoerenplekken overblijven.
Yab Yum……….
Yum Yab……..
Ik heb die tent nog nooit gezien, niet van buiten en niet van binnen
Ik denk dat dat nu echt een gebrek is aan mijn eigen ontwikkeling
Veel van en over gehoord en gelezen maar nooit gezien.
Het kan natuurlijk ook juist een streling zijn voor mij eigen ik, nietwaar?
Volgens mij gaat het met Ko ook weer wat beter, hij zat ook even in een dipje.
Ik had het te druk in ‘t spirituele klooster…dus julle hebben me even gemist.
Heuft was inderdaad een (harde) zakenman, die de fout maakte Bruinsma en de zijnen teveel speelruimte in zijn club te geven. Zelfs toen de nog hardere onderwereld in feite al de dienst uitmaakte in Yab Yum heeft Heuft de overname in eerste instantie geweigerd, tot er als waarschuwing een portier werd geliquideerd. Heuft koos alsnog eieren voor zijn geld.
Oops, dat heb je als je een bericht eerst alleen scant en niet leest, je wist het dus al van die portier. Anyway, binnen justitie is men er van overtuigd (en ik deel die mening) dat Heuft na die liquidatie nog even als stroman zijn eigen zaak heeft mogen runnen, tot hij definitief opzij werd geschoven met een fooi van 3 miljoen.
Yab Yum, zijn dat geen snoepjes?
@Willem, hoewel het natuurlijk altijd blijft bij gissen ben ik een andere mening toegedaan. De liquidatie van Bons had niets met de club te maken. Mogelijk wel met zijn bezoekers. Ik denk dat de moord op Bons eerder een waarschuwing was aan het adres van Willem Holleeder. Die stapte namelijk snel over naar het kamp van Mieremet/Klepper en liet zijn “maatje” Cor van Hout vallen. Ik heb zoals gezegd diverse mailtjes over dit verhaal gehad. Tussen de moord op Bons en de overname van de club zit bijna 4 jaar. Ik kan me niet indenken dat Heuft zich zolang voor het karretje van de Amsterdamse onderwereld heeft laten spannen.
Dat Heuft misschien een maatje was met Bruinsma en consorten is natuurlijk heel goed mogelijk. Mijn bronnen in 1996 waren zeer goed ingevoerd in de sekswereld. Indien Heuft nauwe banden met de onderwereld op dat moment zou hebben gehad dan was me dat wel meegedeeld en had ik geen zaken met hem willen doen.
Het valt in het kadaster na te zien voor hoeveel het pand verkocht is. Maar dat zegt niets. Er kan zwart geld onder de tafel geschoven zijn. Vrij gebruikelijk in de horeca, zeker in die tijd. Als iedereen maar gelooft dat Heuft zo weinig geld ontving voor zijn club wegens afpersing, gelooft de Fiscus dat misschien ook…. Overigens staat de woning in Amsterdam van Heuft voor 4.5 miljoen te koop. Hij woont momenteel in Frankrijk. Armlastig is Heuft zeker niet.
Wat ik met dit stuk heb willen aangeven is dat er al snel gezegd wordt dat iemand is afgeperst maar dat er ook andere redenen kunnen zijn om die mythe in stand te houden. Bovendien laat ik zien dat Heuft op het moment van de verkoop ook heel goed aan zijn pensioen kan hebben gedacht. Hij was in 1996 al met andere plannen bezig.
@Pascal, nee, die heten Tum Tum… of er moet ergens in A’dam een erotische snoepwinkel zijn, die Yam Yummetjes verkoopt in tietvorm, maar dat ken ik ook niet. Volkomen tabula rasa op dat gebied.
@Broeder Dra. Welkom terug. Je kunt er weer een tijdje tegenaan, denk ik. En je afwezigheid heeft zeker een aantal postings gescheeld.
@Ko, in die kringen wordt er voor alles wat in andere kringen als normaal wordt geacht, een duistere oorzaak gezocht. En andersom in andere kringen wordt wat als normaal wordt geacht, nooit een duistere oorzaak aan toegedicht. En toch kan het vreemd genoeg, ook weleens andersom werken. Om je voorbeeld aan te halen; Heuft dacht gewoon aan zijn pensioentje; een werknemer wordt bedreigd om maar zo spoedig mogelijk op te rotten.
@Karin, we inmiddels dat in de onderwereld er een onderlinge competitiestrijd heerst. Bij Heuft kwam iedereen. Stel dat Theo was afgeperst dan had hij wel tegenmaatregelen genomen.
Tum Tum……..lekker
Onderwereld……Neptunus met zijn drietand?
Ik moet wel bekennen dat ik minder goed ben ingevoerd in dat wereldje dan jij, ik heb de meeste kennis via-via, de rest uit de media.
Door een toevallige ontmoeting vanmorgen op straat met een ‘dame’ van lichte zeden die van haar werk uit de Yab Yum kwam, ga ik mijn column van vandaag overigens ook aan Yab Yum besteden.
@Willem, ik was destijds redelijk ingevoerd in de betere nachtclubwereld. Dat wil niet zeggen dat ik alles en iedereen gekend heb. Maar als je veelvuldig met horecabedrijven zakendoet dan hoor je veel en leer je ook veel mensen kennen. Ik teken hierbij aan dat ik na 1997 die wereld ben uitgestapt. In tien jaar kan veel veranderen. Ben benieuwd naar je column.
En dan de catwalk in Yab Yum?
———————————————————
Amsterdamse Wallen gebruikt voor modedesigns
Uitgegeven: 21 november 2007 20:48
Laatst gewijzigd: 21 november 2007 20:54
AMSTERDAM – In een deel van de voormalige prostitutieramen van seksondernemer Charles Geerts op de Amsterdam Wallen kunnen getalenteerde modeontwerpers binnenkort hun kleding tentoonstellen.
Dat zei wethouder Lodewijk Asscher (Financiën) woensdagavond tijdens een door de hoofdstedelijke D66 georganiseerd debat. “Je koopt de jurk, niet de vrouw.”
Geerts verkocht zijn achttien panden met in totaal ruim vijftig ramen in september voor circa 25 miljoen euro aan NV Stadsgoed, een dochteronderneming van woningcorporatie Het Oosten. De gemeente Amsterdam ondersteunde de aankoop financieel.
Organisaties
“Amsterdam heeft wat mode betreft heel veel te bieden”, lichtte Asscher zijn plannen toe. In hoeveel van de ramen ontwerpers komen te zitten, kon hij niet zeggen, wel dat het om een “flink aantal” gaat. Verder liet hij weten met verschillende organisaties in de modewereld om de tafel te zitten om de ideeën verder uit te werken. Mogelijk komen er ook ateliers in de voormalige prostitutiepanden.
De wethouder zei verder graag te willen dat de roemruchte hoerenbuurt niet meer enkel en alleen om seks draait. “Het zou mooi zijn als je daar laat zien wat Amsterdam verder allemaal te bieden heeft.” Dat zou volgens hem veel toeristen trekken, maar een ander soort dan de “brallende Britten” die het gebied nu graag aandoen.
Vrouwenhandel
Fractievoorzitter Ivar Manuel van de Amsterdamse D66 leverde tijdens het debat kritiek op de manier waarop het stadsbestuur vrouwenhandel en andere misstanden in de prostitutie aanpakt.
Zo stelde hij dat de gemeenteraad nauwelijks informatie krijgt over de Bibob-onderzoeken die Amsterdam uitvoert naar seksondernemers. Als bedrijven daarbij niet kunnen aantonen dat ze zich niet inlaten met malafide praktijken, krijgen ze geen vergunning. “Wij worden als volksvertegenwoordigers in het ongewisse gelaten.”
In plaats dat die eikels van de gemeente er gewoon woningen van maken. Dit is echt weer overdreven.
Ik denk niet dat zoiets lucratief is ….
mensen willen daar niet wonen ….
je kunt dan niet eens een rood lampje ophangen ….