We hebben de naam een nuchter no-nonsense volkje te zijn. Maar is dat ook zo? Het buitenland heeft met verbazing de hype rond de kastanjeboom in de achtertuin van het Anne Frankhuis gevolgd. Een potsierlijk gedoe. De binnen en buitenlandse pers verdrong zich in de rechtzaal om het oordeel van de voorzieningenrechter te vernemen. Die genoot van alle aandacht en trakteerde de pers ook nog op een uitstapje door met eigen ogen de oude kastanje aan een korte inspectie te onderwerpen. Deze rechter bezit gevoel voor entertainment en acteertalent want hij speelde zijn rol als magistraat voortreffelijk. Hij kwam met een Salomonsoordeel. De boom moest nog even blijven staan. Maar als hij echt gevaar zou opleveren dan mocht de bijl erin.
Het theater was compleet geweest indien de tegenstanders van het kappen Irene van Lippe-Biesterfeld hadden gevraagd om als getuige-deskundige op te treden. Irene had ongetwijfeld een gloedvol betoog gehouden over de pijnen en het verdriet die deze boom heeft moeten doorstaan. Ze had de rechter er op gewezen dat kappen zoiets is als een been zonder verdoving amputeren. Eigenlijk een regelrechte moord. Misschien had ze ook nog gewaarschuwd voor de vloek van de Kosmos die de houthakkers zou kunnen treffen. Kortom, gemiste kansen op nog meer lol. Terecht merkte Linda van Dyck in het programma van Pauw en Witteman op dat deze dode boom niets meer heeft van wat eens Anne Frank zo boeide en waar zij in haar boek veelvuldig over schreef. “We moeten eens leren accepteren dat levende dingen dood kunnen gaan,” aldus de actrice en buurvrouw van het Anne Frankhuis.
Aan tafel bij Pauw en Witteman zat ook correspondente Annette Birschel. Zij woont elf jaar in Nederland en doet voor de Duitse media verslag van de ophef rond de Anne Frankboom. Volgens Birschel is Nederland erg bevattelijk voor hypes. Ze schrijft daarover in haar nieuwe boek ‘Do is der Bahnhof’. Birschel noemt als voorbeelden de Dominomus en de dood van André Hazes. Ook de moord en begrafenis van Pim Fortuyn worden als hype beschreven. Nederlanders hebben gevoel voor humor, dat missen de Duitsers, erkent Birschel maar die typische verering tot aan het bespottelijke toe, daar begrijpen ze in het buitenland niets van.
Hypes kunnen uitgroeien tot een belangwekkend verschijnsel met een indrukwekkende houdbaarheidsstaat. Zo komen nog jaarlijks tienduizenden mensen bijeen om de dood van Lady Di te gedenken. De rustplaatsen van Elvis en Jim Morrison zijn bedevaartsoorden geworden. Maar waar zijn die honderdduizenden, huilende fans van Pim Fortuyn gebleven? Vijf jaar na zijn geweldadige dood en zijn begrafenis staan er op zijn sterfdag nog maar een handjevol mensen bij de gedenksteen op het Mediapark. Theo van Gogh is nog sneller vergeten. En toch waren er duizenden mensen op de been toen hij werd begraven en op de Dam werd herdacht. Het scheelde niet zo veel of er was een burgeroorlog uitgebroken. Maar dat is drie jaar geleden. De belangstelling voor de herdenking op 2 november j.l. in de Linnaeusstraat en het Oosterpark was teleurstellend.
Kenmerkend voor onze Polderhype is blijkbaar de korte duur. We komen massaal in opstand of huilen lekker mee. We laten ons daarbij zelfs een beetje belazeren. De kist op de middenstip in de Amsterdamse Arena, met zogenaamd het stoffelijk overschot van André Hazes, die kist was leeg. Voorzorgsmaatregel van de politie, zo werd later verteld. Ik heb niemand gehoord die daar schande over sprak. Hazes leeft nog voort in de gedachten van zijn fans. Zijn nabestaanden doen er alles aan omdat nog even zo te houden want dat levert inkomsten op.
Gelukkig is de Dominomus door Justitie geschonken aan het Natuurhistorisch Museum Rotterdam. Hij stond centraal in een tentoonstelling over onze huismus die met uitsterven wordt bedreigd. Dat uitsterven is ook zoiets waar we ons dus druk om kunnen maken. Natuurlijk, indien er opzettelijk zeldzame diersoorten worden afgemaakt of hun leefgebied door de mens wordt bedreigd ben ik van mening dat je daar iets aan moet doen. Maar we overdrijven. Neem de schaamluis, in de volksmond platje genoemd. Dat beestje is een zeldzaamheid geworden. Sinds de geschoren schaamstreek een vanzelfsprekendheid is, hebben we massaal de Phthirus pubis van zijn warme leefgebied beroofd. Dolblij was de conservator van het Natuurhistorisch Museum dat na heel lang zoeken een huisarts in Haarlem nog een exemplaar wist te bemachtigen. Het zeldzame diertje wordt nu naast de bijna even zeldzame huismus tentoongesteld. Ongetwijfeld ligt daar binnenkort nog een Anne-Frankboom-kastanje bij die voor veel geld via E-bay is aangekocht. Een mooi, historisch trio. Ik hoor het Máxima al zeggen: “Nederlanders zijn een beetje gek en soms een beetje dom.”
Ha, die Ko …. leuke dingen allemaal weer, die mij ook opvielen in de media.
‘Nederlanders hebben gevoel voor humor, dat missen de Duitsers erkent Birschel maar die typische verering tot aan het bespottelijke toe, daar begrijpen ze in het buitenland niets van.’
Nou, de Duisters kunnen er ook wat van …. Hitler ….
De reden waarom er zoveel commotie is over die boom.
Kunnen ze wellicht de kastanjes verkopen voor het Anne Frankdoel? Dat de enige nabestaande van Anne hier emotionele gevoelens bij de kap heeft, kan ik me nog wel voorstellen. Misschien is er van het dode hout nog iets te maken als nagedenkenis?
Dat de schaamluis bijna is uitgestorven is niet verbazingwekkend. Dat beestje heeft niets meer om in zich in te nestelen, nu de dames zich van beneden scheren.
“Dat beestje heeft niets meer om in zich in te nestelen, nu de dames zich van beneden scheren.”
En de mannen ook natuurlijk
Rene? Mannen ook tegenwoordig? Owww….
@Karin, kijk maar rond in de sauna.. Ik scheer me al 20 jaar.
@Mieke, heb je de boom gezien? Er zit geen blad meer aan!
‘Ko van Dijk zegt:
@Karin, kijk maar rond in de sauna.. Ik scheer me al 20 jaar.’
Ko, ik ben nog nooit in de sauna geweest, daar ben ik veel te verlegen voor.
en heb dus ook al in geen 28 jaar een andere kerel gezien…. weet ik dus veel wat het ‘modebeeld’ tegenwoordig is. Weet wel dat vrouwen het tegenwoordig doen, scheren en ik heb het ook van een homoseksueel gehoord, maar wist niet dat het gemeengoed was geworden.
Hummm…toch maar eens aan mijn (jeugdiger) buurmannen vragen…..
Hai, buurman, mag ik eens wat vragen, scheer je je van onderen… Hummm….zou ik dat durven? Don’t think so.
En Ko, nog nooit uitgeschoten met je scheermes? Of heb je daarvoor een gentlemen shave? Of sliptrimmer? Of hoe heet zo’n ding? (moet nog een sintkadootje bedenken voor iemand, gna gna)….
@karin, ik ben hard aan het werk en geen tijd om op alles te reageren. Maar ik kan de Philips Bodygroom van harte aanbevelen.
Mijn dank is groot, Ko.
Mijn japanse esdoorn staat er ook kaal bij en daar kwam geen bodygroom aan te pas. Gelukkig blijft de japanse stamwilg haar winterkroon behouden, anders wordt het zo saai en dan in dit weekend Boeddha nog naar binnen halen, want voor je het weet vriest ie kapot.
Ja, ik ben het met je eens, Mieke, de natuur moet en kan onderhouden worden. Mens en natuur horen bij elkaar, m.i.
Van mij mag de boom blijven staan, als het nog kan. Bij ons (we wonen nogal met veel groen om ons heen) hebben ze ook zoveel bomen gekapt en mijn buurman vind het echt doodzonde (die heeft ook veel met bomen).
Heb ik net een column over de boom van Anne Frank geschreven, zie ik dat jij dat ook hebt gedaan. Maar goed dat ik niet aan Annette Birschel heb gerefereerd, had je me nog van plagiaat beschuldigd……..:-)