Van beroep was ik fotograaf en journalist. Naaktfotografie is nooit mijn ding geweest. Ik was gespecialiseerd in portretten, pers- en theaterfoto’s. Later ben ik me gaan toeleggen op concertfotografie. Om goede naaktfoto’s te kunnen maken moet je een regisseur zijn. Dat ben ik in het theater maar niet op een fotoset. Het liefst maak ik de foto als mijn onderwerp zich daar nauwelijks van bewust is. Ik observeer en druk pas op de ontspanknop als ik de emotie zie die ik wil vastleggen. Natuurlijk heb ik mijn vriendinnen wel eens naakt gefotografeerd. Dat leverden geile plaatjes maar geen kunstwerkjes op. Ik beheers de fotografische technieken maar mis het geduld om het totale plaatje zorgvuldig te engageren. Studiowerk: uren in de weer met lampen, reflectieschermen en rekwisieten, is niet mijn ding. Ik wil onmiddellijk actie! Pornofilmpjes dan misschien?
Sinds kort ben ik op filmen overgestapt maar dat was nog niet het geval toen ik op het Zandvoortse (textiel)strand twee kinderen met elkaar zag spelen. Ik had toevallig mijn camera met telelens bij me, observeerde ze en schoot wat plaatjes. Ik had het gevoel dat er enkele gelukstreffers tussen zouden zitten (het was nog voor het digitale tijdperk). Ik liep naar de ouders toe, vertelde dat ik een paar foto’s van hun kinderen had gemaakt en vroeg hun adres. De vader gaf zijn visitekaartje. Nadat de film was ontwikkeld bleken het inderdaad prachtige foto’s te zijn. Ik maakte enkele vergrotingen, stopte ze in een enveloppe en deed ze op de post. Enkele dagen later ging de telefoon. De vader was dol enthousiast en bedankte me hartelijk. Hij was diep onder de indruk van mijn fotografische kwaliteiten en vroeg of ik misschien belangstelling voor een opdracht had. Vanzelfsprekend had ik interesse en maakte met hem een afspraak op zijn kantoor.
De onderneming was gevestigd in een nieuwbouwpand te Hoofddorp. Zo te zien was het kantoor net opgeleverd want er ontbrak nog een naambord op de gevel. Ik belde aan en werd verwelkomd door een frivool geklede, oogverblinde jongedame op naaldhakken. Ze ging me voor naar het directiekantoor. In de uiterst luxe gestoffeerde ruimte zat achter een immens groot bureau de vader van de kinderen. Hij legde me uit de filiaaldirecteur te zijn van een Amerikaans mediabedrijf in de sector Pay PerView. Aan hem de taak om dit tv-kanaal in Nederland via de kabelaars te introduceren. Het klonk machtig interessant maar wat zou ik voor hem kunnen betekenen?
Een beetje omslachtig informeerde hij of ik wel eens naar pornofilms keek. Natuurlijk, welke gezonde vent doet dat niet? Maar het was me niet helemaal duidelijk wat dat met mijn opdracht en de fotografie te maken had. Op zijn gemak gesteld dat het onderwerp porno geen beladen issue voor me was, stak hij enthousiast van wal. Adultcontent zou de grote moneymaker voor de firma worden. Ze zochten een artdirector en studiochef. Of dat een job voor mij zou kunnen zijn. Ik schoot onmiddellijk in de lach. Spannend klonk het wel maar nee daar zag ik toch van af. Ik had immers geen enkele ervaring met film, laat staan met de porno-industrie. Daar moet je toch uit een ander hout gesneden voor zijn. We namen afscheid. In de auto dacht ik na over hoe wonderlijk dingen kunnen lopen. Via een paar onschuldige kinderfoto’s was ik bijna in de pornowereld beland.
Mede dankzij het Internet is betaaltelevisie in ons land nooit van de grond gekomen. Enkele maanden later las ik, min of meer bij toeval, dat deze Nederlandse vestiging failliet was verklaard. Ook als ik wel op het aanbod was ingegaan zou dat van korte duur geweest zijn. Het onderwerp liet me niet helemaal los. Ik me zo waar toch nog een keer gewaagd aan naaktfotografie, daarover lees je meer in een volgende column.
