Ik zat nog op de middelbare school. Fotograferen was mijn hobby. Van mijn spaarcentjes had ik mijn eerste spiegelreflex gekocht. Geld om er gelijk een paar mooie lenzen bij aan te schaffen had ik nog niet.
Circus Toni Boltini was een begrip. Het was het grootste circus van Europa. De faam van dit circus werd mede bepaald door de excentrieke eigenaar die altijd een spraakmakende stunt wist te bedenken om publiciteit te trekken. Zo kwam Boltini op het idee dat zijn grote tent niet alleen geschikt was voor gewone circusvoorstellingen maar ook voor popconcerten. Popliefhebbers waren zijn nieuwe doelgroep. Hij sloot contracten met Rob de Nijs, Johnny Lion en nog een handje vol, in die dagen, bekende popgroepen. Het eerste reizende popcircus ter wereld was een enorm succes. Het deerde Boltini niet als de enthousiaste fans de tribunes afbraken. Er moest vooral gefeest en gedanst kunnen worden. En dat deed het publiek maar al te graag.
In het dorpje waar ik toen woonde, zou het popcircus van Boltini haar tent opslaan. De hoofdact was Rob de Nijs. Hoewel Rob de Nijs in de nadagen van zijn succes zat was op mijn school dit optreden het gesprek van de dag. Spaarpotjes werden omgekeerd, ouders extra lief aangekeken of de familie om een bijdrage gevraagd. Het was niet zo belangrijk of je nu wel of geen fan van Rob de Nijs was. Een popconcert was een belevenis die iedereen wilde meemaken. Ko werd gevraagd of hij foto’s voor zijn klasgenoten van dit concert wilde maken. Natuurlijk wilde ik dat. Maar ja, ik bezat geen telelens….
Met knikkende knieën besloot ik de baas van een fotozaak te vragen of ik een dure telelens een avondje mocht lenen. Ja, dat mocht, maar dan wel een zaterdag voor niets bij hem komen werken. Ik was allang blij want de foto’s zou ik goed kunnen verkopen dus die investering was snel terugverdiend. De fotoman gaf me nog enkele goede fototips, duwde een paar gratis filmrolletjes in mijn hand en gaf me die kostbare telelens mee. Ik was natuurlijk apentrots en verheugde me op het concert.
Ik vond dat een fotograaf wel een vrijkaartje verdient. Dus toog ik ruim van te voren naar de tent van Boltini. Ik meldde me bij de kassa met het verzoek of ik de “directeur” te spreken kon krijgen. De dame achter de kassa keek me onderzoekend aan. Een blaag met een dure camera was een bezienswaardigheid. Tot mijn verbazing gaf ze gehoor aan mijn verzoek. Ik moest wachten. Na tien minuten nagelbijten kwam Toni Boltini in eigen persoon naar de kassa. “Zo, jongeman. Wat kan ik voor je doen?” “Meneer Boltini, ik ben persfotograaf en kom foto’s maken. Mag dat?” “Natuurlijk, laat maar je perskaart zien!” Tja, daar had Ko niet op gerekend. Toni barste in schaterlachen uit toen hij mijn verongelukte smoelwerk zag. “Ik zal je een vrijkaartje geven, maar denk erom.. ik wil die foto’s wel van je zien!” Reken maar dat Ko zijn best zou doen om prachtige foto’s te maken. Boltini zou tevreden zijn.
In de nog lege tent zocht ik een mooi plekje uit met goed zicht op de piste waar de apparatuur van de band stond opgesteld. Een beetje nerveus van de spanning graaide ik een filmpje uit mijn zak en stopte dat met trillende handen in mijn camera. Het zou mijn eerste serie foto’s van een live concert worden. De tent stroomde langzaam vol met publiek. Ik zag behalve mijn klasgenootjes nog vele bekende gezichten. Het leek wel of ons hele dorp dit concert wilde bijwonen. De schijnwerpers floepten aan en de band kwam op onder luid applaus. Na het intro verscheen Rob de Nijs in een oogverblindend schitterpak. De meiden om me heen begonnen te gillen en Rob zette zijn Ritme van de Regen in. Nu was het mijn tijd om de camera op Rob en de band te richten. Ik schoot een paar foto’s maar ondanks mijn mooie telelens zat ik toch te veraf van de piste om beeldvullend te kunnen werken. Opstaan en naar de piste lopen durfde ik niet. Iedereen zou me aanstaren.
Halverwege het concert was het publiek zo enthousiast dat een deel naast de tribunes stond te dansen. Hier had ik op gewacht. Ik stond op, mengde me tussen de dansende massa en kwam dichter bij de piste te staan. Rob keek zowaar een paar keer mijn kant op. Iets te overmoedig klom ik op de rand van de piste, gelijktijdig verloor ik mijn evenwicht. Ik schoof door en plofte in het zand vlak voor de voeten van Rob de Nijs. Het publiek gaf me een daverend applaus. Rob trok me omhoog en zong onderhand rustig door. Met het schaamrood op de kaken klom ik weer over de piste heen. Zou mijn camera nog werken? En hoe nu met die dure telelens? Gelukkig, mijn camera en de geleende lens hadden geen schade opgelopen.
Thuisgekomen wilde ik mijn film terugspoelen en gelijk ontwikkelen. Er viel weinig te ontwikkelen want ik had de film niet goed in mijn camera gestopt. Daardoor was het fotorolletje niet getransporteerd en onbelicht. Wat een stommiteit!! Geen foto’s van Rob de Nijs. Alle moeite voor niets. Hoe moest ik dat mijn klasgenoten, de baas van de fotozaak en Toni Boltini uitleggen? Aha, mijn val in de piste had mijn camera zodanig beschadigd dat de film was verprutst. Ik heb die smoes heel vaak moeten herhalen want het hele dorp had mijn “circusact” gezien. Die uitglijer redde mijn reputatie. En ach, bij nader inzien was de mislukte fotoreportage van die over het paard getilde, arrogante kwal geen echt gemis.
Haha, leuk verhaal! Ondanks zijn arrogantie zingt hii wel mooi!
@Wietske, dat is waar en dat ondanks zijn leeftijd.
Nou ja Ko, je hebt helemaal gelijk. Gelukkig trad de Nijs toen nog wel gewoon op. Tegenwoordig zegt hij veel concerten af, maar is hij wel lekker druk met ruzie maken met Belinda. Het is inderdaad een arrogante zak.
@René, waar ik me altijd over heb verbaasd is dat die man het meer dan veertig jaar volhoudt volle zalen te trekken. Goed, hij heeft ook mindere tijden gekend maar komt toch keer op keer terug en dat is knap.
@Marja, misschien moet ik de kop aanpassen? Ik heb ook niets met Rob. Ik ben hem later nog wel eens tegengekomen in Hilversum omdat Joop Onk zijn manager was. Een onuitstaanbaar mens die Rob.
@Ko
Rob heeft de gave de juiste mensen om zich heen te verzamelen die mooie teksten voor hem schrijven. Lenneart Nijgh, Belinda Meuldijk en noem maar op. Hij heeft hun teksten goed en mooi verkondigd maar meet zichzelf daarmee een status aan die niet op zijn plaats is. DE kracht zat hem altijd in anderen.
Dat mensen naar die liedjes gaan luisteren tijdens een concert dat ligt dan in de lijn. Of het nou om Rob gaat weet ik niet.
Als ik zie hoe een mooi frans lied door Rob en Julien wordt verkracht denk ik dat die mensen hun status niet waardig zijn. Maar dat vond ik ook van Borsato en Silvas http://www.vangellekom.nl/?p=616 . Overigens is dat mijn persoonlijke mening.
@René, “de kracht zat hem altijd in anderen” daar heb je volkomen gelijk in en dat geldt ook voor Borsato
Het geldt natuurlijk voor heel veel zangers dat zij zelden of nooit een tekst zelf hebben geschreven laat staan muziek hebben gecomponeerd. Sinatra, Elvis, Bauer, Borsato en ook nog vele zangers van beroemde bands waarvan de muziek en teksten door medebandleden zijn geschreven. Daar is niets mis mee. Het performen en goed overbrengen van de composities is een kunst apart. Kijk naar Idols en zie hoe de mooiste liedjes volledig verkracht kunnen worden.
Overgens ben ik ook geen fan van de Nijs omdat ik niet van zijn type stem hou. Ook ben ik geen fan van Tony B. Toen ik op de middelbare school zat stond zijn circus elk jaar vlak naast onze school en was hij hele dagen in de weer om mijn vrouwelijk klasgenootjes van 14 t/m 16 jaar zijn caravan in te lullen.
@Ko Als het ironieteken http://www.onzetaal.nl/homofkuit/h0705.php alom bekend was, had dat beter achter de kop van deze column kunnen staan.
Overigens geen idee hoe je aan een font komt waar zo’n ironieteken inzit
@Ruud, ik leerde Toni en zijn hele familie in de jaren tachtig goed kennen. Dat was na zijn circustijd. Zijn vrouw Pammy was jonger dan zijn dochters. Zij ex-vrouw een lady. Iedereen bleef tot mijn verbazing zeer goed met elkaar omgaan. De kleine Angelo, waar ik nog prachtige foto’s van heb, had zo vele moeders. Maar inderdaad, Toni wist hoe hij de meisjes moest versieren.
De man had een enorme uitstraling en was tegelijkertijd een boef. Hij lag altijd in onmin met de overheid en dat doe ik ook. Dat schept een band. Heel opmerkelijk was dat Toni goed tegen gefundeerde kritiek kon. Toen ik zijn pretparkje in de krant afkraakte nodigde hij me uit. “Ko, je hebt volkomen gelijk. Jij ziet dingen waar ik niet bij stil heb gestaan. Het is mijn hobby en dan vergeet je hoe andere mensen dit beleven. Geef me eens wat adviezen.” Ik heb dat gedaan en hij volgde die ook op. Op een gegeven moment belt hij me weer. “Ko, ik heb een feestje. Het park is verkocht! Kom langs champagne drinken.” We hadden ooit zitten brainstormen over verkoop aan antiekhandelaren in Amerika. Of dat de doorslag gaf weet ik niet maar acht die kans heel goed mogelijk.
Later heb ik hem langzaam zien aftakelen en dat gunde ik hem niet.
@Marja, dat teken kan ik zo maken maar niemand zegt dat iets. Wel een leuke suggestie van je. Dank voor de tip.
Quote Ko: Maar inderdaad, Toni wist hoe hij de meisjes moest versieren.
De man had een enorme uitstraling en was tegelijkertijd een boef.
Dat zal wel maar grote mannen met meisjes van 14 daar heb ik enige moeite mee. Vooral omdat ik toen ook 14 of 15 was en ik ertegen probeerde te concurreren, wat natuurlijk niet lukte
Ik zou niet graag aan de voeten van Rob de Nijs liggen.
Maar ja, voor mij is er dan ook altijd maar 1 nederlandstalige zanger geweest
En daar kan niemand aan tippen !!
@Ruud, ik begrijp dat je er nog een trauma aan hebt overgehouden. Daarom stort jij je op dierenportretten
@Rita, laat me raden….. Johnny Jordaan??
Quote Ko:@Ruud, ik begrijp dat je er nog een trauma aan hebt overgehouden. Daarom stort jij je op dierenportretten
Ja, maar je snapt nu wel waarom ik geen circusdieren schilder
Wie drinkt er nu nog ranja met een rietje?!
@Ko. Raad nog maar eens. Je krijgt wat hints.
Goede teksten die hij vrijwel allemaal zelf heeft geschreven. Mooie stem.
Een taalkunstenaar. Kritisch, nam geen blad voor de mond maar warm en goed mens.
Geen kapsones (heb hem een paar keer ontmoet)
(Las trouwens je stuk over Eva Cassidy. Heb ook diverse nrs. van haar.)
@ Heleen: Sofietje!
@Rita, Lou Bendy of Vader Abraham? Ik gok maar wat hoor, voor hetzelfde geld kom je met Robert Long aanzetten…
Jaaaaa!! Wie anders dan Robert Long?!!!
@Rita, ik mag jou wel.
Mijn moeder had langspeelplaten van hem en ik hield als kind erg van ‘Jezus redt’ en ‘Allemaal angst’
Wat leuk dat je hem ontmoet hebt. Hoe was dat?
Ik heb hem maar kort gesproken Dénise maar wel meerdere keren en ik vond hem erg sympathiek. Geen sterallures en dat soort flauwekul. (ben ik allergisch voor)
Mijn dochter heeft jaren geleden (ze was een jaar of 5) eens een tekening voor Robert
gemaakt, die ik na afloop van een voorstelling aan hem moest geven.
Hij vroeg meteen of naam en adres er bij stonden en of ik dat er anders even op wilde zetten. Later kwam er bij de post een heel leuk bedankbriefje voor haar.
Geen standaardgedoe, echt zelf geschreven. Zo leuk.
Ja, jammer dat die er niet meer is. Vooral zijn gevoelige liedjes vond ik erg mooi. En hij schreef wel alles zelf trouwens.
Hij heeft ook een CD uitgebracht met oude liedjes (“Uit liefde en respect”)
en die heeft hij niet zelf geschreven. Staat o.a. een nummer van Jules de Corte op.
Maar verder schreef hij inderdaad alle teksten zelf. En hoe!!
De beste LP van Robert is toch echt “Vroeger of later”. Ondanks zijn latere misschien wel even goede werk heeft Bob dat succes niet kunnen evenaren. Helaas is hij ons toch te vroeg ontvallen
@Ruud “grote mannen met meisjes van 14 daar heb ik enige moeite mee”
Ik ook, maar hoe zat het met die meisjes zelf, zaten die elkaar giechelend en volstrekt hersenloos op te jutten om die caravan in te gaan? Laatst waren er bij Paul de Leeuw een stel hysterische meiden die idolaat waren van een Duitse popgroep (jong, gelukkig) die daar optrad. Één van die grietjes riep nog “fick mich” naar (iemand uit?) die groep. Ik denk dat als die popgroep hun caravan daar om de hoek geparkeerd had, dat die meiden ‘s nachts desnoods de ramen in zouden slaan om binnen te komen.
@Marja,
Het was een nette Rooms-Katholieke school in de begin jaren 70, dus als er al opgejut werd, dan zeker niet waar mannelijke klasgenoten bij waren. Ik weet overigens sowieso niet of het hem wel gelukt is iemand die caravan in te krijgen.
Ruud, proef ik wat verlate jaloesie van jou kant jegens Toni Boltini als het gaat over de veroveringen van de meisjes van jouw school?
Overigens ben ik het met je eens dat je als volwassen kerel met je poten van kinderen af moet blijven, laat dat duidelijk zijn.
@René
Het was toen wel een heel andere tijd op dit gebied. Eind jaren 60 begin jaren 70 was de seksuele moraal enigszins losgeslagen. Helaas was ik hier weer net te jong voor (als jongen)
.
Maar verlate jaloezie? Nee hoor; ik had zelf aan de lopende band vriendinnetjes. Alleen die wilden geen verkering met mij
@Ruud Begin jaren 70 zat ik ook op een RK-school, maar dan in de provincie. Er was wel een groepje meiden dat elkaar opjutte, bijvoorbeeld op meerdaagse schoolreis om zo snel mogelijk een groepje jongens van een andere school in hun kamer en bedden te krijgen, maar dat was niet onder de neus van onze eigen jongens. Dat laatste had niet eens gekund, de meereizende docenten hadden schapen en bokken keurig van elkaar gescheiden in verschillende vleugels van het hotel ondergebracht en patrouilleerden ‘s nachts op het verbindingsstuk tussen de vleugels. Dat andere scholen hun leerlingen tegelijkertijd anders over de vleugels verdeelden was niet in ze opgekomen.
Hoi Ko. Even of-topic: gisteren moest ik in de DVD winkel aan je denken. Ik zag daar namelijk een 10-delige dvd box staan van Ko van Dijk (29,95). Wist je al dat die uit is ?
@Willem, nee dat wist ik niet en zeker voor die prijs wil ik hem graag hebben. Waar zag je dit set?
Hopelijk dit keer wel iets van de echte Ko van Dijk?
@ Rita,
Wie heet er nu nog Sofietje?!
Dat meisje van (BNN) spuiten en slikken bijvoorbeeld.
Heleen, ik ken toch echt een paar meisjes die Sofie heten!
@ Ko: de Ko van Dijk box zag ik bij Fame, Kalverstraat 2-4, 1012 PC Amsterdam, 020-6382525 (netjes van het kassabonnetje overgeschreven).
@Willem, reuze bedankt voor de tip. Ik ga hem halen want het zal me toch niet gebeuren dat jij meer weet over mijn naamgenoot dan ik.
Graag gedaan. Overigens heb ik de Ko van Dijk box niet gekocht, maar een paar films waarvan ik de titel hier niet eens durf te noemen (cultureel iets minder verantwoord).