Over merkwaardige en opvallende gewoontes van katten is al heel wat geschreven. Het eigenzinnige karakter en de hoge aaibaarheidsfactor van de Felis catus spreekt de mens aan. Maar moeten hem ook paranormale eigenschappen toedichten?
In het verpleegtehuis Steere House Nursing in Rhode Island loopt een kat rond die kan voorspellen wanneer een patiënt komt te overlijden. De kat zou zo accuraat te werk gaan dat het personeel familie waarschuwt wanneer hij bij iemand in bed gaat liggen. “Oscar maakt nooit fouten. Hij lijkt perfect aan te voelen wanneer een patiënt gaat sterven”, aldus dokter David Rosa, een expert in ouderenzorg die het fenomeen beschreef in het medische tijdschrift The New England Journal of Medicine.
Oscar, de kat des doods haalde het nieuws van bijna alle kranten. Ach, denk je dan, het is komkommertijd in de journalistiek. De BBC was er uiteraard als de kippen bij en kwam gelijk met filmbeelden.
In de aflevering 2 van KRO’s wonderen bestaan komt ook een heel bijzondere kat aan bod. De heer des huizes leeft met een aandoening die een soort tijdbom is. Hij kan er oud mee worden maar ook plotseling overlijden. Met zijn zoon en zijn vrouw spreekt hij af dat als hem iets overkomt hij uit het hiernamaals een teken van leven zal geven. Hij zegt er niet bij hoe.
Op een kwade dag vindt zijn vrouw hem dood naast de garage liggen. Die garage is tevens zijn knutselhok. Op het moment dat zij zich over het ontzielde lichaam van haar man buigt springt een streepjeskat over de schutting. Die kat had ze nog nooit eerder gezien. De poes strijkt met zijn kopje tegen haar aan en weet niet meer van wijken. Bij elke stap die ze doet loopt de kat met haar mee. Omdat ze aanneemt dat de poes zijn huis kwijt is, plaatst ze advertenties bij de supermarkten en in kranten. Ze belt met de Politie en de dierenbescherming maar niemand mist een kat die aan de beschrijving voldoet.
In het begin ervaart ze de kat als een last maar gaandeweg ziet ze er ook een troost in. De zoon wijst zijn moeder op de afspraak die zijn vader ooit maakte. Hij zou immers een seintje uit de Kosmos geven. Zou deze kat dat signaal zijn? Het begint er inderdaad op te lijken. Opvallend is dat de kat op alle plaatsen gaat liggen waar haar man ook altijd zat. Tot en met de plekken in de garage waar hij zo vaak aan het knutselen was. Het gedrag van de kat doet daarom sterk denken aan bepaalde gewoontes van haar overleden man. Ze besluiten de poes naar hem te noemen. Hij krijgt de naam Thomas.
De vrouw herstelt uiteindelijk van de schok en het verdriet. De kat Thomas was daarbij een grote steun. Ze pakt haar leven weer op en gaat reizen. Thomas kan uiteraard niet mee. Een kennis is bereid om zich over het dier te ontfermen. Als de vrouw van haar reis thuiskomst blijkt Thomas te zijn overleden. Een dag na haar vertrek werd de kat door een auto verpletterd. Hij was niet meer nodig om troost te bieden en pleegde zelfmoord. Althans, die indruk is gewekt. Wat we uit beiden verhalen nog eens bevestigd krijgen is de troostende karaktereigenschap van onze huiskat.
Radio DJ Rob Stenders had deze week in zijn uitzending een gesprek met een vrouw die beweert met katten te kunnen praten. Rob had haar een foto van zijn kat gestuurd. De vrouw, een zekere Linda Roosloot, vertelde Rob wat zijn kat zoal dacht. Daarbij schetste ze ook zijn karakter. Volgens Rob klopte er niets van maar was de beschrijving wel van toepassing op zijn vriendin Margje Teeuwen. Margje is niet alleen een briljante hockeyspeelster (145 officiële interlands) maar ook een creatief talent en… een witte heks. Een (zwarte) kat en een bezemsteel horen onafscheidelijk bij een heks. Zou er dan toch iets waar zijn dat een huisdier het karakter van zijn baasje overneemt? Van honden is dit bekend van katten zou het een nieuw ontdekte eigenschap zijn. Interessanter dan een karakterkloon is de vraag of katten met hun baasje Astraal kunnen communiceren.
Men zegt dat een kat zijn baasjes altijd zelf uitzoekt. Onze buren hadden een poes. Op een dag raakt de poes zwanger. Tot haar schrik ziet mijn moeder dat deze poes haar jongen heeft geworpen in óns huis. Ze brengt de poes met de kittens naar de buren toe. Vergeefse moeite want de volgende dag sleept moederpoes haar kroost weer terug naar ons. Dat ritueel herhaalt zich tot de buurman de kat met haar jongen opsluit. De kittens groeien op en het wordt tijd om een goed tehuis voor ze te zoeken. Mijn moeder wil geen katten en dus gaan de kittens naar familie en vrienden van de buren toe. Twee poesjes neemt onze burgemeester die 300 meter verder woont.
Er gaan een aantal jaren voorbij tot op een dag er een zwartwit gevlekte kat luid schreeuwend op onze stoep zit. De kat heeft kale plekken. Mijn moeder haalt haar aan en vraagt zich af waarom de poes die lelijke kale plekken bezit en natuurlijk ook wie de eigenaar is. Dat blijkt onze burgemeester te zijn. Hij haalt de poes op en vertelt dat ze altijd erg schuw is en pillen voor de haaruitval krijgt maar die helpen niet. Het huis van onze burgemeester is een gezellige beestenboel. Katten, honden, vogels en reptielen: zijn kinderen zijn er dol op. Ze zorgen zeer goed voor hun dierentuin. Daar kan het dus niet aan liggen. Hoewel, misschien komt deze kat juist daarom aandacht te kort. Want ze staat de volgende dag weer voor onze deur en wil niet meer weg. In overleg met de kinderen van de burgemeester wordt besloten deze kat over te nemen. Inmiddels zijn we er ook achter dat ons huis haar geboortehuis is geweest. En zie daar, na enige weken verdwijnen de kale plekken spontaan. De kat voelt zich blijkbaar in haar geboortehuis het meest op haar gemak. Ze loopt nooit weg en ik heb er een prima maatje aan.
Ze woont inmiddels vijf jaar bij ons als ze ineens spoorloos verdwijnt. Zoektochten leveren niets op. We zijn ten einde raad. Ik ben erg verdrietig, mijn ouders vanzelfsprekend ook. In een droom zie ik ineens een beeld voor me. In het huis van onze burgemeester zit onze poes op de trap. Dat huis is verder helemaal leeg. Ik stap uit mijn bed, kleed me aan en loop in het donker naar het huis van de burgemeester. Die is inderdaad zo te zien verhuisd. We wisten dat niet. Ik roep door de brievenbus, Whisky, de naam van onze kat. Vrijwel onmiddellijk hoor ik een klagelijk miauw. Ik zie in het schemerlicht op de trap in de grote hal een kat zitten en weet het nu zeker: Whisky zit opgesloten in haar oude huis. De volgende morgen krijg ik de sleutel en bevrijd ik haar. Dolblij trippelt ze keurig achter me aan terug naar ons huis. Ze is nooit meer weggelopen en heeft de leeftijd van 23 jaar mogen bereiken. Whisky “voelde” blijkbaar aan dat haar vorige baas ging verhuizen, wilde afscheid nemen en is toen per ongeluk door de verhuizers opgesloten. In mijn droom kwam ze me vragen om hulp.
- Artikel update 27-07 BBC news beelden toegevoegd.
Als je een verzwakt gestel hebt of net bent geopereerd en die kat kruipt bij je in bed, dan is het logisch dat je kans maakt het loodje te leggen. Die beesten dragen zoveel bacterieën met zicht mee dat zelfs gezonde mensen groot risico lopen dood te gaan van een eenvoudige huiskat.
Zo werden mijn broer en zuster verschrikkelijk ziek van Toxoplosmose. verzoorzaakt door de bacteriën die in kattenuitwerpselen zitten. Zelfs ongeboren vruchten kunnen er aan doodgaan.
Echt iets voor Hollywood: ‘Oscar, the serial killer cat’.
Het verhaal over een kat die zelfmoord pleegt is onzin. Een typisch voorbeeld van een manier vinden om met het gevoel van een groot verlies om te kunnen gaan. Niets mis mee natuurlijk, wel om er een programma over te maken.
@René, dat was in eerste instantie ook mijn gedachte. Aan de andere klopt er iets niet. In een ziekenhuis zie ik niet zo snel katten lopen. Dr. David Dosa bestaat echter wel degelijk. Het ziekenhuis waar hij o.a. werkt bestaat dus ook. Opvallend is dat zijn verhaal in een Engels tijdschrift staat en niet in America of op de homepage van dat ziekenhuis.
@Willem, dat de kat “zelfmoord” pleegt kan ook louter toeval zijn. Opmerkelijker is het hele verhaal daarvoor. Je kunt de uitzending terugzien http://player.omroep.nl/?aflID=5155153
Vanmorgen was het kattenverhaal op de BBC. Hij was zelfs gefilmd. Leuke dikke kat! Hij schijnt rond te lopen in een verpleegtehuis, waar dit, in tegenstelling tot een ziekenhuis, wel soms is toegestaan. De patiënten hebben veel plezier van hem, maar draaoen zich tot wel met schrik in hun lijf om, wanneer hij aanstalten maakt om bij hen in bed te kruipen. Dan weten ze zeker, dat ze binnen 4 uur dood zijn.
@Jo, ik heb mijn artikel weer aangepast want als we verder spitten dan is het inderdaad Steere House Nursing, een verpleegtehuis. Maar alle media-aandacht ten spijt, het verhaal over Oscar is niet op hun site te vinden
Tja, wellicht inderdaad komkommertijd. Fantastisch toch, hoe zo’n verhaal, dat misschien dus van geen kant klopt, in no time de hele wereld overgaat. Lijkt het “echte” nieuws wel.
@Jo, er is gewoon gebrek aan echt nieuws en dit leest iedereen!
Er is misschien een verklaring voor denk ik. Katten houden van warme plekjes. Nou is het volgens mij zo dat ouderen in een verpleeghuis heel vaak overlijden aan longontsteking als complicatie, dus hoge koorts hebben en dat daarom de kat misschien graag in het bed duikt van een stervende.
@Ruud, ik hebt net de BBC beelden aan dit verhaal toegevoegd en het commentaar van Dr. Joan Teno.
Mensen en dieren delen dezelfde intelligentie/levenskracht en zijn daarin met elkaar verbonden.
Dat klopt Mosy,
Je kunt met dieren communiceren. Zo was ik laatst in een spiritueel winkeltje in Echt en daar zat een hond, die familie was van de dingo, ze vertelde de eigenaar. De hond begon eerst te grommen, maar toen ik hem liet ruiken wie ik ben, begon hij mij hand te likken. Zijn begeleider, weet niet wie het was, zijn mond viel ver open, stond verbaasd te kijken wat ik met die hond allemaal kon doen. En hij zij, dat doet die nou nooit, maar dan ook echt nooit.
Dieren hebben wel degelijk dat wat wij noemen het zesde zintuig, ze moeten wel, want praten, woordelijk duidelijk maken, wat ze willen gaat niet.
Dus, mocht het verhaal van de kat waar zijn, dan sta ik er niet verbaasd van te kijken.
Men zou eens met die kat mee moeten gaan, en proberen te voelen, wat de kat voelt
Kan leerzaam zijn.