Verdonk is een vrouw met ballen. Als een van weinige politici wist zij, ondanks vileine trappen uit zowel de linkse als rechtse hoek, haar beleid tot de val van kabinet Balkellende te verdedigen. Ze deed dat vol overgave en doorgaans met zeer goede argumenten. Waarom die vrouw niet tot de leider van de VVD werd gekozen had natuurlijk alles te maken met de affaire Ayaan Hirsi Ali. Vrouwen doorzien vrouwen doorgaans beter dan mannen dat doen. De vergissing die Verdonk maakte was de partijbaronnen tegen zich in het harnas te jagen. Daarom moest ze een toontje lager zingen.
Mark Rutte werd naar voren geschoven, een domme zet. Terecht dat het volk een ander oordeel over het leiderschap van de VVD had. De VVD verloor maar Verdonk werd de grote winnaar. De strijd tussen Verdonk en Rutte is nog niet gestreden. Zo nu en dan laait die weer in alle hevigheid op. Vervolgens verschijnen ze dan beiden voor de camera om de kijker duidelijk te maken dat het een stormpje in een glas water was. Hoelang blijft die soap doorgaan? Wordt het niet tijd dat Verdonk haar eigen partij begint? Ze heeft de kwaliteiten van een Pim Fortuyn en met een beetje meer doorzettingskracht zou ze wellicht de eerste vrouwelijk ministerpresident van ons land kunnen worden. Want denk je nu werkelijk dat dit kabinet het vier jaar volhoudt?
Verdonk werd vooral geprezen en verguist om haar vasthoudendheid. Ze kreeg een hoop stront over haar heen. Ondanks dat kwam ze keer op keer weer netjes voor de camera’s uitleggen hoe de zaken er werkelijk voorstonden. Ze was niet van haar stuk te krijgen. Andere politici draaien, als het moeilijk wordt, om de brei heen, verzinnen politiek correcte antwoorden en of weigeren commentaar te geven. Zo niet Verdonk, die had altijd een duidelijk antwoord klaar. Toen haar laatst gevraagd werd hoe ze nu dacht over de pardonregeling was haar antwoord onveranderd. Ze voorzag een nationale ramp. Het ziet er naar uit dat Rita haar gelijk gaat krijgen.
Een van de meest gehoorde argumenten voor de pardonregeling is de lange wachttijd en onzekerheid waarin de asielzoekers verkeerden tot dat er een definitief besluit over hun status was genomen. Verdonk heeft meer malen omstandig uitgelegd dat asielzoekers alle juridische mogelijkheden benutten om een uitzetting zo lang mogelijk te voorkomen. Dat is hun goed recht. Onderhand moeten ze dan wel bedenken dat er altijd een risico blijft op uitzetting als blijkt daar er geen reden is om aan te nemen dat ze gevaar lopen in eigen land te worden vervolgd.
Ruim 20.000 asielzoekers hebben die procedures dus verloren nog eens 10.000 wachten op een definitief besluit. Van 20.000 is het bewijs geleverd dat deze mensen niet tot politieke vluchtelingen gerekend kunnen worden maar uitsluitend om economische motieven naar ons land waren gekomen. Indien er nu voor al deze mensen voldoende werk zou zijn hadden ze van mij rustig mogen blijven. Helaas is de situatie anders.
Maar wie zijn die asielzoekers eigenlijk? Je kunt wel vertellen vervolgd te worden en dus een politieke vluchteling te zijn maar misschien ben je wel een moordenaar en probeer je zo aan die vervolging te ontkomen. En ja hoor, van de week werd bekend dat er tussen die 30.000 asielzoekers die nu van de pardonregeling mogen profiteren op z’n minst 1000 massamoordenaars zitten. Gelijke monniken gelijke kappen? Tja, daar is men het in politiek Den Haag nog niet over eens. Misschien mag ik de helpende hand toesteken?
Er woedt al jaren een burgeroorlog tussen Tamils en Singalezen in Sri Lanka . Op de vlucht voor het geweld in hun eigen land kwamen rond 1984 veel Tamils uit Sri Lanka naar Nederland. De Nederlandse overheid voerde een aparte regeling in voor deze groep vluchtelingen. Dat gaf scheve ogen, andere vluchtelingen die in dezelfde periode naar ons land kwamen, kregen een veel ruimere vergoeding. Uit frustratie staken enkele Tamils het pension waar zij werden opgevangen in brand. Ook ging een groot aantal Tamils in hongerstaking.
Mijn vader was een nobel, Christelijk en bovenal sociaal bewogen mens. Hij zorgde voor de opvang in de kerken van uitgeprocedeerde Tamils. Omdat mijn vader plotseling overleed is hem de afloop bespaard gebleven. Zo snel als de Tamils ons land wisten te vinden vertrokken ze weer. Gezinnen die hen onderdak hadden gegeven bleven met een kater achter. De Tamils hadden hun geld en bezittingen gestolen en waren over de grens naar Duitsland gevlucht. Het Gooise asielzoekerscentrum Crailo moest worden gesloten wegens de voortdurende overlast en criminaliteit van haar bewoners.
Natuurlijk worden en nog altijd mensen in de wereld vervolgd en gemarteld wegens hun geaardheid of denkbeelden. Nederland mag haar grenzen voor de echte noodgevallen niet sluiten en doet dat ook niet. Opvallend is nu dat sinds het strengere asielbeleid het aantal asielzoekers nog nooit zo gering is geweest. In 2005 ongeveer 12.500. Maar eind 2006 liep het aantal al weer op. Totaal was de instroom in 2006 bijna 15.000. Met de pardonregeling inzicht komt de stroom asielzoekers dus weer op gang.
Gemiddeld wordt 50% van alle aanvragen definitief afgewezen. De procedures zijn inmiddels versneld. Dat had natuurlijk veel eerder moeten gebeuren. Wat blijft is het probleem van de afgewezen asielaanvragen. Gemeenten sluiten binnenkort de tijdelijke opvang want ze krijgen geen geld meer. Terecht zul je zeggen. Ja, maar waar blijven die mensen dan? Zetten we ze onmiddellijk het land uit en zien we er op toe dat ze niet terugkeren? Hoe meer onterechte asielaanvragen, hoe moeilijker de handhaving. De pardonregeling zal weer vele gelukszoekers trekken met alle gevolgen van dien.