Vooropgesteld, de een zijn nood is de ander zijn brood. Duizenden behandelaars verdienen een goed belegde boterham aan uw en mijn ellende. Het maakt niet uit of de therapeut een geneesheer van naam of de geest van Klazien uut Zalk is. De resultaten zijn niet altijd overeenkomstig inspanning en verwachtingen. Van de reguliere geneeskunst accepteren we dat, van de alternatieven blijkbaar niet. En daarom noemen we ze kwakzalvers.
Ik geef toe, tussen het gilde van handopleggers, piskijkers, auralezers en bloemenruikers zitten goochelaars en charlatans. Het is goed dat er mensen zijn die kritisch hun verrichtingen volgen en misstanden rapporteren. Tot zover kan ik enige sympathie opbrengen voor de stichting Skepsis en de vereniging tegen de kwakzalverij. Minder blij ben ik met het fanatisme van de bestuursleden. Maar gelukkig zijn er rechters in dit land die dat fanatisme genadeloos afstraffen.
Door de uitspraak van het Gerechthof verkeert de Vereniging tegen de kwakzalverij in ernstige financiële problemen. Het gaat om een bedrag van 30.000 euro. Voorwaar geen peulenschil. Dat geld ontbreekt in de verenigingskas. Kijken we naar de indrukwekende reeks namen van de bestuursleden dan zijn dat allen beroemde academici met een geschat jaarinkomen van vele tonnen. Bovendien hebben ze ongetwijfeld banden met de farmaceutische industrie. Ze komen immers op voor hun belangen.
Vreemd dat er nu geen geld meer is om de uitspraak van de rechter uit te voeren. Zou de stichting tot inkeer zijn gekomen? De hand in eigen boezem hebben gestoken en bedacht dat opheffen een verstandig besluit zou zijn? Maar dan wel zonder gezichtsverlies. Een faillissement is een mooie oplossing. Daarmee omzeil je gelijk de gerechtelijke uitspraken.
