Ko van Dijk Vertelt

Daar stonden we dan midden in de sneeuw, met een glas prikkellimonade in de hand, elkaar een gelukkig nieuw jaar te wensen. Ik had me een andere voorstelling van de jaarwisseling gemaakt. Maar natuurlijk konden we haar niet in de steek laten. Het was ijzig koud en in de verte zagen we het vuurwerk van de grote stad. Het gaf nog een beetje glans aan ons treurig “nieuwjaarsfeest” midden in de bossen van Apeldoorn.

Opgetogen belde hij me op. “Ko, wat me nu is overkomen! Je kent mijn smaak, je kent mijn vriendinnen, maar deze vrouw slaat alles. Je gelooft je ogen niet. Echt man, ik ben een intens gelukkig mens. Je móet haar leren kennen. Wanneer kom je langs?” Mijn vriend en zakenpartner was het type macho waar elke vrouw voor valt. Half Amsterdam had in zijn bedstede gelegen. The one-night-stand was zijn specialiteit. Hij pikte de vrouwen bij voorkeur op in het uitgaansleven. Zijn charme en uitstraling was verpletterend. Zijn prestaties in bed, zo wist ik heimelijk van zijn ex, bedroevend. Het bezit was tevens het einde van het vermaak.

Ik was hogelijk verbaasd dat hij nu blijkbaar iemand gevonden had waar hij het langer dan een dag mee wilde volhouden. Nieuwsgierig belde ik bij hem aan. Hij had niet te veel gezegd. Een grote, mooie, donkere vrouw met een wilde bos lang haar, volgens de laatste mode gekleed, deed de deur open. Ze gaf me geen hand maar onmiddellijk een welkomstzoen op mijn wang. “Jij bent Ko. Ik heb veel over je gehoord. Leuk om elkaar te leren kennen.” Haar welgemeende spontaniteit was overrompelend. Ondanks haar ongekende schoonheid had ze geen kapsones. Ze straalde een en al hartelijkheid en warmte uit. Koken was haar grote hobby en daarnaast had ze ook iets te vertellen.

We smulden van haar met liefde en zorg bereide maaltijd. Onderhand vertelde ze over haar leven. Ze kwam uit een zeer goed nest, zo bleek. Haar moeder was een Gooise makelaar. Haar vader een psycholoog en publicist met faam. Ouders waren gescheiden en zij had net een relatie verbroken met een bekende artiest. Haar achtergrond en academische opleiding waren duidelijk merkbaar. Een vouw met klasse. Ik feliciteerde mijn vriend met zijn relatie en was in mijn hart ook een beetje jaloers. Zo’n vrouw wil elke man.

Enkele weken later belde mijn vriend me op. Enthousiast vertelde hij over zijn waanzinnig geluk. Ze was gelijk maar bij hem ingetrokken en had zijn hele huis verbouwd. Maar hij was daar erg tevreden mee. Deze vrouw hield van hem en hij van haar. Dat was aan alles te merken. Ze kookte, deed de boodschappen, was een kanjer voor hem in bed en vergezelden hem in het uitgaansleven. Ze kocht zelfs van haar eigen geld cadeautjes voor hem. En dat had hij nog zelden met vrouwen meegemaakt. Het ging dus uitstekend tussen die twee en ze hadden besloten een paar weken op vakantie naar Spanje te gaan. Of ik bereid was de zaak zolang waar te nemen. Natuurlijk stemde ik onmiddellijk toe. Ik gunde mijn vriend die vakantie van harte. Ik bracht ze naar Schiphol en zwaaide de tortelduifjes uit.

Ze waren amper een week weg toen ‘s nachts bij mij de telefoon ging. “Ko, niets vragen, ik vertel je alles later. We komen morgen terug met een lijntoestel van Iberia. Bel voor de juiste aankomsttijden Schiphol en zorg dat er een ziekenwagen en een arts klaar staan. Regel een opname in het AMC. Mijn vriendin is ernstig ziek. Ik betaal alle kosten, dat weet je.” Hoor es even”, sputterde ik tegen. Hoe kan ik dat allemaal regelen voor je als ik niet weet wat er aan de hand is?” Ik had mijn vriend nog nooit zo meegemaakt. Hij was duidelijk in paniek. Ik probeerde hem rustig te krijgen en kwam met een tussenoplossing. “Als jij aankomt dan zorg ik dat er een arts van Schiphol is om de situatie te bekijken. Hij kan dan het AMC inschakelen en een opname regelen. Ik kan niet meer voor je doen. Maar alles komt goed.”

De volgende dag stond ik op Schiphol om hen op te halen. Gelukkig was mijn vriend zelf ook zo verstandig geweest om Schiphol te bellen dat er een patiënt aankwam. Er stond bij de gate een verpleegster met een arts en een rolstoel klaar. Voor mij was een pasje geregeld. De arts wist inmiddels wat er aan de hand was maar ik nog niet. Een beetje bespottelijke situatie dus. Toen het vliegtuig bij de gate arriveerde moesten alle passagiers wachten met uitstappen. Eerst mijn vriend met zijn vriendin er uit. Ik schrok me rot. Ze zag er verlopen uit. In niets herkende ik de vrouw die me zo geboeid had. Ze was geel en haar ogen glazig. Ze herkende me niet en het was alsof ze in een roes verkeerde. De verpleegster hielp haar in de rolstoel en de arts keek zorgelijk. Hij liep naar de telefoon en gaf opdracht voor een ziekenauto met spoed naar het AMC. We werden uiterst snel door de douane geloodst, bagage zou worden nagestuurd en buiten stond de ziekenauto al op ons te wachten.

Daar lag ze dan op de intensive care. Diagnose: alcoholvergiftiging en een beginnende levercirrose. Hoe was dat mogelijk bij een jonge meid van 25 jaar? De dag na aankomst in Spanje ging ze even het dorp in om boodschappen te doen. Mijn vriend bleef bij het zwembad achter. Maar het duurde wel erg lang voordat ze weer terugkwam. (Er bestonden nog geen mobiele telefoons) Hij werd ongerust en ging in het dorpje polshoogte nemen. Ze was nergens te zien. Uren verstreken, het werd avond en mijn vriend was ten einde raad. Tegen middernacht stopte er een auto voor het appartement. Er zaten een paar knapen in. Ze hielpen zijn vriendin uit de auto. Ze kon niet meer op haar benen staan en klapte tegen de grond. Stomdronken! Was het een incident? Neen, ook de volgende dagen wist ze aan zijn aandacht te ontsnappen en moest hij haar laveloos de kroeg uitslepen. Een enorme ruzie volgde. Als reactie daarop zoop ze twee flessen whisky leeg en stortte in. Ze werd ziek en deskundig hulp noodzakelijk.

Mijn vriend is natuurlijk haar gangen nagegaan. De vrouw was al eerder opgenomen wegens een alcoholverslaving. Maar het afkickcentrum had niets geholpen. Hoe was het mogelijk dat mijn vriend hier pas tijdens hun vakantie achterkwam? Zelf dronk hij matig en thuis dronken ze samen slechts af en toe een glaasje wijn. Had ze al die weken dan nooit gedronken? Jawel, maar ze had de drank verstopt in onschuldige flesjes. Navraag bij haar familie bracht aan het licht dat pa eveneens alcoholist was. Vandaar de scheiding. Zijn dochter dronk vanaf haar vijftiende vrolijk mee. Ook haar ex-vriend stond bekend als innemer.

De artsen in het AMC lapte haar weer op. Na twee weken verpleging werd besloten tot een behandeling in een gespecialiseerde vrouwenkliniek voor alcoholverslaafden. Het was in die kliniek dat wij haar opzochten om gezamenlijk het oude jaar uit te luiden. Zij was er niet op haar plaats. De meeste vrouwen waren op leeftijd, onverzorgd en sommige waren aan het dementeren. Het verplegend personeel had een hoog geitenharensokken gehalte. Twee playboys en een leuke, mooie meid daartussen, duidelijk een dissonant. Helaas moesten we haar achterlaten.

Ik zal de weg terug naar huis, om met onze familie nog een glaasje te proosten, niet snel vergeten. Het is één van mijn meest deprimerende jaarwisselingen geweest.

Gepost door Ko van Dijk op december 17th, 2006 om 12:43
Categorie: Oud en Nieuw  |  Commentaar geven en pingen is niet mogelijk.