Mijn grootvader was een filosoof en humorist. Hij kon eindeloos vertellen en sloot altijd af met een kwinkslag of een levensles. Zo rond de kerst en jaarwisseling moet ik altijd aan hem denken. Vraag me niet waarom. Misschien is hij een engel en daalt in deze tijd van het jaar neer om geluk te brengen aan hen die het nodig hebben. Hij was immers een gelovig mens die tijdens zijn leven heel veel goed voor de minder bedeelden heeft gedaan. Zijn eigen leven was een lijdensweg met veel pech, ziekte en tegenslag. Ondanks dat, behaalde hij de respectabele leeftijd van 86 jaar.
Als kleine jongen mocht ik regelmatig bij mijn grootouders in Baarn logeren. Mijn grootvader was een liefhebber van wandelen en ik mocht mee. Tijdens die lange wandelingen gaf hij mij wijze levenslessen. Zo weet ik nog goed hoe hij de dubbeltjes van straat opraapten en deze triomfantelijk aan me liet zien met de mededeling: “Ko, wie het kleine niet eert is het grote niet weerd. Elk dubbeltje is het begin van een miljoen.” Op een dag vond mijn grootvader een dubbeltje maar deze keer bleef hij verbaasd staan. Met aandacht draaide hij het zilveren muntje enige keren om. Een sissend geluid ontsnapte tussen zijn tanden ten teken van een bijzondere vondst. Het dubbeltje bleek geslagen in 1876 en toonde de beeltenis van koning Willem III. Even zo curieus was de vindplaats: vlakbij het standbeeld van koningin Emma.
Mijn grootvader schonk me de zilverschat en ik bewaar het nog steeds. De huidige waarde van het muntje is ongeveer 10 euro. Voor 10 cent kon je in 1876 een brief (binnenland) versturen. Nu kan ik voor hetzelfde dubbeltje bij verkoop 25 postzegels kopen. Een redelijke waardevermeerdering van liggende gelden dus. Maar heeft dit muntje me ook geluk gebracht? Ja, de herinnering aan mijn grootvader en zijn vele goede raadgevingen.
Het geluk ligt op straat maar je moet het wel zien. Dagelijks ontmoeten we nieuwe mensen al staan we daar zelden bij stil. We rennen en vliegen om onze eigen planning bij te kunnen houden. We komen tijd te kort voor een praatje met de buurman of buurvrouw. En als iemand je aanspreekt bij de bakker of groenteman dan antwoorden we amper omdat we met onze gedachten bij de dagelijkse beslommeringen van ons hectisch bestaan zijn. Let de komende dagen maar eens op hoe gehaast mensen hun boodschappenlijstjes afwerken voor de feestdagen.
Het kruid voor je genezing staat altijd naast je deur schreef Mellie Uijldert in een van haar kruidenboeken. Zo is het ook met geluk. We zoeken het veel te ver weg. We daten een slag in het rond via Internet maar dat levert zelden hechte vriendschappen op. Heel goed mogelijk dat je morgen naast een leuke heer of dame in de Super staat die net als jij baalt van de eenzame kerstdagen en met wie je een te gekke kerst zou kunnen beleven. Het heeft geen zin om die leuke heer of dame bij de Super direct aan te spreken met de vraag: “Hé, lekker ding, zullen wij samen de kerstdagen doorbrengen?” Grote kans dat de betreffende persoon je verbaast of geschrokken aankijkt. Maar stel dat hij of zij voor je is weggelegd dan ontstaat het contact vanzelf. Dat in deze periode van het jaar mooie liefdes kunnen ontstaan, bewijst André van Duin. Hij ontmoette zijn partner, Martin Elferink, op 23 december 2002 en gaat dit jaar, op 23 december, met hem trouwen.
Ik geloof heilig in Karma en de voorzienigheid. Als het geluk voor je is weggelegd dan ligt het op straat. Het is aan jou of je dat geluk opraapt. Mijn levensles is dat de zaken en relaties waar ik de meeste energie in heb gestopt me weinig hebben opgeleverd. Mijn bescheiden succesjes behaalde ik met weinig inspanning. Mijn beste en langste relaties ontstonden onverwachts. Vrienden maak je door je open te stellen voor wat er om je heen gebeurd.
Ik pak nu dat muntje uit mijn kast. Ik bekijk het nog eens aandachtig. Het is precies 130 jaar oud. Hoe lang het in mijn bezit is weet ik niet. Maar dat ik er juist vandaag aan moest denken kan geen toeval zijn. Daalt de (kerst)engel neer?
